Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
pancake
[ˈpænkeɪk]
n.
блін -а́m., бліне́ц -ца́m.; ала́дкаf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ла́дачкі ’таблеткі’ (Мат. Маг.). Відавочна, з аладачкі < аладка (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пітэ́лнік ’аладка з грэцкай мукі’ (Вешт.). З *патэлыіік (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Kartóffelpufferm -s, - дра́нік, ала́дка з бу́льбы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ПЛАЦЭ́НТА (лац. placenta ад грэч. placus аладка),
1) дзіцячае месца, орган сувязі зародка з целам маці ў перыяд унутрычэраўнага развіцця. Ёсць у чалавека, плацэнтарных млекакормячых жывёл, у некат. хордавых і беспазваночных. Выконвае трафічную, дыхальную, выдзяляльную, бар’ерную, эндакрынную, імунапратэктыўную функцыі. П. млекакормячых утворана вырастамі вонкавай абалонкі зародка (харыёнам) і слізістай сценкі маткі. У даношанага плода чалавека П. мае форму плоскага дыска дыяметрам 17—20 см, таўшчынёй 2—4 см, масай 500—600 г. Парушэнні функцыі П. выклікаюць невыношванне цяжарнасці, таксікозы цяжарнасці.
2) У кветкавых раслін П., ці семяноід — месца закладкі і прымацавання семязавязі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Рэ́жчыкі ’бульбянік, аладка з варанай бульбы’ (Ян.). Рабіліся з рэзанай бульбы. Да рэзаць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бульбя́нікм.
1. (аладка, дранік) Kartóffelpuffer m -s, -;
2. (бацвіннебульбы) Kartóffelkraut n -(e)s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Гла́тка ’аладка’ (Сл. паўн.-зах.). Параўн. формы гэтага слова: ала́тка, агла́тка, гала́тка, гла́тка. Мяркуем, што гла́тка < гала́тка (з рэдукцыяй першага галоснага); гала́тка мае пратэтычнае г‑; з формы гла́тка атрымалася агла́тка дадаваннем пачатковага а‑ перад групай зычных ‑гл‑ (іначай мяркуе Мартынаў, ЭСБМ, 1, 73: агла́тка (Сцяшк.) — кантамінацыя аладка і глытаць ці гладкі).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ла́дада ’праснак з кіслага цеста’ (воран., Сл. паўн.-зах.). Відаць, да аладка (гл.) пад уплывам дзіцячай мовы.