strip of

а) забіра́ць, адбіра́ць

б) пазбаўля́ць (гро́шай, маёмасьці)

в) рабава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

калібрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.

1. Вымяраць, правяраць калібр чаго‑н.; надаваць патрэбны калібр. Калібраваць утулкі. Калібраваць дрот.

2. Правяраць шкалу дзяленняў вымяральнага прыбора. Калібраваць тэрмометр.

3. Адбіраць для пасеву ці пасадкі (насенне, плады) дакладна вызначанай вагі, размеру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

eliminować

незак.

1. выдаляць; выключаць; ліквідаваць;

2. адбіраць; выбіраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

select​2 [sɪˈlekt] v. выбіра́ць, адбіра́ць, падбіра́ць;

selected works вы́браныя тво́ры;

He was selected as a team leader. Яго выбралі лідарам каманды.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wégnehmen* vt забіра́ць, адбіра́ць;

viel Platz ~ займа́ць мно́га ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

single​2 [ˈsɪŋgl] v. раздзяля́ць; раздзяля́цца

single out [ˌsɪŋglˈaʊt] phr. v. адбіра́ць, выбіра́ць, вылуча́ць;

single out smb. for a reward прадстаўля́ць каго́-н. да ўзнагаро́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

odbierać

незак.

1. co komu адбіраць што, у каго;

2. атрымліваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адбо́р, ‑у, м.

Дзеянне паводле дзеясл. адбіраць — адабраць ​1 (у 5 знач.).

•••

Натуральны адбор — працэс развіцця жывой прыроды, у якім захоўваюцца арганізмы найбольш прыстасаваныя да ўмоў жыцця.

Штучны адбор — адзін з асноўных метадаў селекцыі, які ляжыць у аснове стварэння і паляпшэння чалавекам парод свойскай жывёлы і сартоў культурных раслін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cull

[kʌl]

1.

v.t.

1) выбіра́ць, адбіра́ць (ле́пшае)

2)

а) перабіра́ць

б) адкіда́ць (го́ршае)

2.

n.

не́шта забракава́нае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

indispose

[,ɪndɪˈspoʊz]

v.t.

1) рабі́ць няздо́льным, адбіра́ць у каго́ ахво́ту да чаго́

2) рабі́ць нездаро́вым

3) рабі́ць непрыда́тным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)