абмеркава́ны

1. (загадзя прадуманы) vórbedacht, bedácht, (wohl) überlégt;

з за́гадзя абмеркава́нымі наме́рамі mit Vórbedacht;

2. (абмазгаваны) bedácht, überlégt (абдуманы), erwógen (узважаны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разлі́чаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад разлічыць.

2. у знач. прым. Наўмысны, загадзя абдуманы, не выпадковы. Назаўтра Мсціслаў паспрабаваў расказаць Міхаліне Раўбіч аб сапраўдным жыцці Алеся, аб разлічанай знявазе, якую чыніў яму невядомы вораг. Караткевіч. [Хлопец] так быў заняты працай, што здавалася, нічога не заўважаў вакол — рухі разлічаныя, дакладныя, увішныя. Ваданосаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

undigested

[,ʌndaɪˈdʒestɪd]

adj.

1) неператра́ўлены (пра е́жу)

2) незасво́ены (матэрыя́л)

3) недастатко́ва абду́маны; непасьлядо́ўны

4) непрая́ўлены (пра фатасту́жку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

considered

[kənˈsɪdərd]

adj.

1) ува́жліва праду́маны, абду́маны

This is my considered opinion — Гэ́та мой ува́жна праду́маны пагля́д

2) паважа́ны; шанава́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wil(l)ful

[ˈwɪlfəl]

adj.

1) самаво́льны, упа́рты

2) сьвядо́мы, абду́маны; наўмы́сны

willful murder — наўмы́снае забо́йства

willful waste — сьвядо́мае марнатра́ўства

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

advised

[ədˈvaɪzd]

adj.

1) узва́жаны, абду́маны

an ill-advised remark — неабду́маная або́ неразва́жная заўва́га

2) паінфармава́ны

keep me advised — інфарму́йце мяне́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

studied

[ˈstʌdɪd]

adj.

1) вы́вучаны, заву́чаны

2) стара́нна праду́маны, абду́маны

a studied essay — праду́маная пісьмо́вая пра́ца

3) наўмы́сны

a studied insult — наўмы́сная зьнява́га

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

камбіна́цыя

(с.-лац. combinatio = злучэнне)

1) спалучэнне, узаемазвязанае размяшчэнне чаго-н. (напр. к. лічбаў);

2) перан. хітрыкі, загадзя абдуманы манеўр для дасягнення якой-н. мэты (спрытная к.);

3) сукупнасць аб’яднаных адной задумай прыёмаў, дзеянняў (напр. футбольная к., шахматная к.);

4) жаночая сарочка, якую надзяваюць непасрэдна пад сукенку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

камбіна́цыя, ‑і, ж.

1. Спалучэнне, злучэнне, узаемна абумоўленае размяшчэнне якіх‑н. прадметаў, з’яў (пераважна аднародных). Камбінацыя лічбаў. Камбінацыя гукаў.

2. перан. Хітрыкі, загадзя абдуманы манеўр для дасягнення карыслівай ці іншай нядобрай мэты. — Трэба было б знайсці чалавека, ды падаслаць да .. [партызан] нібы іх хаўрусніка .. Усім спадабалася такая камбінацыя, і яны сталі падшукваць адпаведнага чалавека. Колас.

3. Рад прыёмаў гульні, аб’яднаных агульнай мэтай — дасягнуць перавагі, перамогі. Шахматная камбінацыя. □ [Валя] лёгка разгадвала Паўлавы камбінацыі і выігрывала адно ачко за другім. Шыцік.

4. Жаночая сарочка, якую надзяваюць непасрэдна пад сукенку і пад.

[Лац. combinatio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камбіна́цыя

(лац. combinatio = злучэнне)

1) спалучэнне, узаемазвязанае размяшчэнне чаго-н. (напр. к. лічбаў);

2) перан. хітрыкі, загадзя абдуманы манеўр для дасягнення якой-н. мэты (напр. спрытная к.);

3) сукупнасць аб’яднаных адной задумай прыёмаў, дзеянняў (напр. шахматная к.);

4) жаночая сарочка, якую надзяваюць непасрэдна пад сукенку.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)