profilíeren
1.
2. ~, sich (zu
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
profilíeren
1.
2. ~, sich (zu
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
паназнача́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Прызначыць на якую‑н. пасаду, працу і пад. усіх, многіх.
2. Устанавіць, вызначыць што‑н. усім, многім.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пункці́р, ‑у,
Перарывістая лінія з кропак або кароткіх рысак.
[Ад лац. punctum — кропка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адзна́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны;
1. каго-што.
2. каго-што. Звярнуць увагу, заўважыць, указаць на каго-, што
3. каго-што. Вылучыць сярод іншых за якія
4. што. Ушанаваць чым
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паме́ціць, ‑мечу, ‑меціш, ‑меціць;
Паставіць на чым‑, кім‑н. адметны знак, памету, метку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разме́ціць, ‑мечу, ‑меціш, ‑меціць;
Расставіць значкі, зрабіць меткі на чым‑н. з мэтай раздзелу, размеркавання і пад.;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трасі́раваць 1, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
1.
2. Пакінуць (пакідаць) след пры палёце (пра кулю, снарад і пад.).
трасі́раваць 2, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
У фінансавай справе — перавесці (пераводзіць) выплату грошай на другую асобу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́значыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны;
1. што і з
2. што. Выявіць сутнасць, раскрыць змест чаго
3. каго-што. Загадзя прызначыць або намеціць наперад.
4. што. Устанавіць, назначыць.
5. што. Абумовіць сабой, з’явіцца прычынай чаго
6. што.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наме́ціць, ‑мечу, ‑меціш, ‑меціць;
1. Паставіць меткі, знакі на чым‑н.
2.
3. Лёгкімі штрыхамі, лініямі
4. Папярэдне вызначыць каго‑, што‑н.
5. Прымеціць, выбраць каго‑, што‑н. з якой‑н. мэтай.
6. Задумаць, запланаваць зрабіць што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адзна́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Зрабіць знак на чым‑н. з мэтай паказаць на што‑н.;
2. Запісаць, паставіць адзнаку для ўліку, для рэгістрацыі.
3.
4. Вылучыць сярод іншых за якія‑н. заслугі (падзякай, узнагародай і пад.).
5. Ушанаваць чым‑н. якую‑н. дату, падзею.
6. Вызначыць, выявіць.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)