у яго́ зямля́ гары́ць пад нага́мі es [der Bóden] brennt ihm únter den Füßen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дляпрыназ.
1. für (A);
гэ́та для яго́ das ist für ihn;
2. (з мэтай чаго-н.) zu (D);
для тваёй кары́сці zu déinem Nútzen;
для таго́, каб um… zu (+ inf), damít;
для чаго? wozú?;
для таго dazú
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ры́льцан.
1.памянш. Schnäuzchen n -s, -;
◊
яго́ ры́льца ў пушку́≅ er hat Dreck am Stécken, er hat étwas auf dem Kérbholz; er ist (auch) nicht ástrein;
2.бат. Nárbe f -, -n;
3. (бутэлькі) Fláschenhals m -es, -hälse
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Schráubef -, -n
1) вінт, шру́ба;
die ~ ánziehen* зацягну́ць шру́бу [вінт]
2) вінт (парахода), прапе́лер (самалёта);
◊
j-n in der ~ háben трыма́ць каго́-н. у ціска́х [рука́х];
éine verdréhte ~разм. шале́нец, дзіва́к;
die ~ lóckern адпусці́ць ле́йцы;
bei ihm ist éine ~ losразм.≅ у яго́ клёпкі не стае́, у яго́ не ўсе́ до́ма
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адле́гласць, ‑і, ж.
1. Прамежак паміж двума прадметамі. За дзедам на некаторай адлегласці пайшлі і яго сыны.Колас.// Адрэзак шляху пэўнай велічыні, працягласці. За мінуту штучны спадарожнік праходзіць велізарную адлегласць. □ Дзімін, відаць, хваляваўся, бо рукі ў яго былі закладзены за спіну і мераў ён адлегласць — крокаў дзесяць туды, крокаў дзесяць назад — таропка, нецярпліва.Карпаў.// Прамежак у часе. Адлегласць доўгую да перамогі Гадамі давялося вымяраць.Аўрамчык.
2. Больш-менш аддаленае месца; далечыня. Перадача электрычнай энергіі на далёкія адлегласці.
•••
Трымаць на адлегласцігл. трымаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
замяша́нне, ‑я, н.
1. Стан разгубленасць збянтэжанасці. Зелянюк відавочна замяшаўся, і гэта яго замяшанне вылілася ў цяжкую, невыгодную для яго паўзу.Зарэцкі.Быў імгненны, як электрычная іскра, спалох, які працяў усю істоту, а хвілінай пазней, калі замяшанне прайшло, нейкае ўнутранае задавальненне.Навуменка.
2. Часовае парушэнне звычайнага ходу якога‑н. дзеяння; беспарадак, расстройства. — Сабраў бы ў камяк усю волю, прыняў бы адразу ўсе меры, каб не было ніякага замяшання ў калгасе.Хадкевіч.Кулямёт застракатаў другі раз, і ў першых радах зрабілася замяшанне.Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыгразі́ць, ‑гражу, ‑грозіш, ‑грозіць; зак.
З пагрозай папярэдзіць аб чым‑н., паабяцаць зрабіць што‑н. непрыемнае. Прыгразіць судом. □ Косцік ніяк не хацеў абуваць важкіх чаравікаў — прывык бегаць босыя. Ды сястра прыгразіла, што не возьме яго, і хлопчык паслухмяна абуўся.Даніленка.Лявонка ад страху замірае, бо маці толькі што прыгразіла яму дзедам Запрудам, які можа яго забраць.Асіпенка.// Зрабіць пагражальны жэст, рух. — Падлогу запэцкаеш, хіба не бачыш, толькі што памылі, — Паліна Антонаўка прыгразіла яму пальцам і зачыніла дзверы на зашчапку.Нядзведскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)