вярста́льшчык, ‑а, м.

Друкарскі рабочы, які займаецца вёрсткай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асна́стчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца аснасткай судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абліцо́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які абліцоўвае што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абраза́льшчык, ‑а, м.

Рабочы па абрэзцы чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рысо́ршчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па вырабу рысор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

салато́п, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца вытопліваннем сала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саляко́п, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па солездабычы; солездабытчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бето́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па бетонных работах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

брашуро́ўшчык, ‑а, м.

Друкарскі рабочы, які займаецца брашуроўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

буртаўшчы́к, ‑а, м.

Рабочы, які працуе на буртоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)