wywieść

зак.

1. вывесці;

2. зрабіць выснову; вывесці; заключыць;

3. вывесці; даказаць;

wywieść z błędu — растлумачыць (паказаць) каму яго памылку;

wywieść w pole — ашукаць, абдурыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Sua quisque pericula nescit

Ніхто не ведае сваёй небяспекі.

Никто не знает своих опасностей.

бел. Ніхто ўперад не знае, што яго ў жыцці чакае. Каб ведаў, дзе павалішся, там саломкі падаслаў бы. Каб ведаў, дзе ў яму ўвалішся, абышоў бы.

рус. Не знаешь, где найдёшь, где потеряешь. Кабы знал наперёд, так бы расширил рот. Наперёд не узнаешь, где найдёшь, где потеряешь. Наперёд не угадаешь, кому по ком плакать. Кабы знал, где упасть, так соломки б подостлал. Кабы не кабы, да не но, были бы мы богаты давно. Кабы снова на свет народиться, знал бы, как состариться.

фр. Voir est facile, prévoir est difficile (Увидеть легко, предусмотреть ‒ трудно).

англ. It is the unexpected that always happens (Всегда происходит неожиданное).

нем. Minder ist oft mehr (Меньше часто больше).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

заце́рці сов., в разн. знач. затере́ть;

з. на́дпіс — затере́ть на́дпись;

су́дна ~рла льда́мі — безл. су́дно затёрло льда́ми;

у нато́ўпе яго́ ледзь не ~рлі — в толпе́ его́ едва́ не затёрли;

маладо́га арты́ста хаце́лі з. — молодо́го арти́ста хоте́ли затере́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мудраге́лісты разг.

1. мудрёный, замыслова́тый; хи́трый;

мы не разуме́лі яго́ ~тай мо́вы — мы не понима́ли его́ мудрёного языка́;

~тая прычо́ска — замыслова́тая причёска;

2. причу́дливый, зате́йливый; вы́чурный;

м. ўзор — зате́йливый (причу́дливый) узо́р;

~тая ра́мка люстэ́рка — вы́чурная ра́мка зе́ркала

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

налучы́ць сов., разг.

1. напа́сть, наткну́ться, натолкну́ться, набрести́;

н. на во́ўчую я́му — напа́сть (натолкну́ться, набрести́) на во́лчью я́му;

2. насти́гнуть, насти́чь; засти́чь, засти́гнуть;

3. (каго, што) случи́ться (с кем, чем);

яго́ ~чы́ла бяда́ — с ним случи́лась беда́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падрыхто́ўка ж.

1. в разн. знач. подгото́вка; (уроков — ещё) приготовле́ние ср.;

п. ка́драў — подгото́вка ка́дров;

у яго́ до́брая п. — у него́ хоро́шая подгото́вка;

п. да ўро́каў — подгото́вка (приготовле́ние) к уро́кам;

2. снаряже́ние ср.;

п. су́дна — снаряже́ние су́дна

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АЯТАЛА́ (перс. Літар. знак Алаха),

вышэйшы тытул шыіцкага мусульм. духавенства. Аўтарытэт аяталы сярод шыіцкіх лідэраў бясспрэчны, а яго прадпісанні абавязковыя для шыіцкай абшчыны і абмеркаванню не падлягаюць. У Іране аятала з’яўляецца духоўным лідэрам і фактычным кіраўніком дзяржавы.

т. 2, с. 176

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АН (шумер. «неба»),

Анум, Ану (акад.), у шумера-акадскай міфалогіі бог неба, адно з цэнтральных божастваў. Ан стварае сямёрку злосных дэманаў утуку і пасылае іх супраць бога месяца, каб зацямніць яго. Існуе жаночая паралель Ана — Антум.

т. 1, с. 330

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АПАФЕРМЕ́НТ (ад апа... + фермент),

апаэнзім, бялковая частка складаных (двух- і шматкампанентных) ферментаў. Вызначае выбіральныя дзеянні ферменту ў адносінах да субстрату і магчымасць рэгулявання яго актыўнасці. Для выяўлення каталітычнай актыўнасці апаферменту неабходная наяўнасць небялковага кампанента — кафактару (каферменту).

т. 1, с. 420

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АРГІ́ШЦІ I (1-я пал. 8 ст. да н.э.),

цар Урарту. У час яго праўлення Урарту ператварылася ў магутную дзяржаву Б. Усходу. Пакінуў некалькі дзесяткаў клінапісных надпісаў пра перамогі над Асірыяй і будаўніцтва гарадоў Аргішціхінілі і інш.

т. 1, с. 473

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)