шэ́ўчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шэ́ўчык |
шэ́ўчыкі |
| Р. |
шэ́ўчыка |
шэ́ўчыкаў |
| Д. |
шэ́ўчыку |
шэ́ўчыкам |
| В. |
шэ́ўчыка |
шэ́ўчыкаў |
| Т. |
шэ́ўчыкам |
шэ́ўчыкамі |
| М. |
шэ́ўчыку |
шэ́ўчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шэ́фен
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шэ́фен |
шэ́фены |
| Р. |
шэ́фена |
шэ́фенаў |
| Д. |
шэ́фену |
шэ́фенам |
| В. |
шэ́фена |
шэ́фенаў |
| Т. |
шэ́фенам |
шэ́фенамі |
| М. |
шэ́фене |
шэ́фенах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эберты́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эберты́ст |
эберты́сты |
| Р. |
эберты́ста |
эберты́стаў |
| Д. |
эберты́сту |
эберты́стам |
| В. |
эберты́ста |
эберты́стаў |
| Т. |
эберты́стам |
эберты́стамі |
| М. |
эберты́сце |
эберты́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эзатэ́рык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эзатэ́рык |
эзатэ́рыкі |
| Р. |
эзатэ́рыка |
эзатэ́рыкаў |
| Д. |
эзатэ́рыку |
эзатэ́рыкам |
| В. |
эзатэ́рыка |
эзатэ́рыкаў |
| Т. |
эзатэ́рыкам |
эзатэ́рыкамі |
| М. |
эзатэ́рыку |
эзатэ́рыках |
Крыніцы:
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эйдэ́тык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эйдэ́тык |
эйдэ́тыкі |
| Р. |
эйдэ́тыка |
эйдэ́тыкаў |
| Д. |
эйдэ́тыку |
эйдэ́тыкам |
| В. |
эйдэ́тыка |
эйдэ́тыкаў |
| Т. |
эйдэ́тыкам |
эйдэ́тыкамі |
| М. |
эйдэ́тыку |
эйдэ́тыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экатуры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экатуры́ст |
экатуры́сты |
| Р. |
экатуры́ста |
экатуры́стаў |
| Д. |
экатуры́сту |
экатуры́стам |
| В. |
экатуры́ста |
экатуры́стаў |
| Т. |
экатуры́стам |
экатуры́стамі |
| М. |
экатуры́сце |
экатуры́стах |
Крыніцы:
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзабіё́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экзабіё́лаг |
экзабіё́лагі |
| Р. |
экзабіё́лага |
экзабіё́лагаў |
| Д. |
экзабіё́лагу |
экзабіё́лагам |
| В. |
экзабіё́лага |
экзабіё́лагаў |
| Т. |
экзабіё́лагам |
экзабіё́лагамі |
| М. |
экзабіё́лагу |
экзабіё́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзаменацы́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экзаменацы́йнік |
экзаменацы́йнікі |
| Р. |
экзаменацы́йніка |
экзаменацы́йнікаў |
| Д. |
экзаменацы́йніку |
экзаменацы́йнікам |
| В. |
экзаменацы́йніка |
экзаменацы́йнікаў |
| Т. |
экзаменацы́йнікам |
экзаменацы́йнікамі |
| М. |
экзаменацы́йніку |
экзаменацы́йніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзарцы́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экзарцы́ст |
экзарцы́сты |
| Р. |
экзарцы́ста |
экзарцы́стаў |
| Д. |
экзарцы́сту |
экзарцы́стам |
| В. |
экзарцы́ста |
экзарцы́стаў |
| Т. |
экзарцы́стам |
экзарцы́стамі |
| М. |
экзарцы́сце |
экзарцы́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экзэге́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экзэге́т |
экзэге́ты |
| Р. |
экзэге́та |
экзэге́таў |
| Д. |
экзэге́ту |
экзэге́там |
| В. |
экзэге́та |
экзэге́таў |
| Т. |
экзэге́там |
экзэге́тамі |
| М. |
экзэге́це |
экзэге́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)