уве́рх па рацэ́ flússauf(wärts), strómauf(wärts);
◊
ру́кі ўве́рх! Hände hoch!
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
перала́зіць kléttern vi (s) (церазшто-н. über A); hinüberklettern*vi (s) (унапрамкуадтаго, хтогаворыць); herüberklettern vi (s) (унапрамкудатаго, хтогаворыць);
перала́зіць це́раз парка́н über den Zaun kléttern, den Zaun überstéigen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
as well
а) такса́ма; апрача́таго́
I can do it as well — Я такса́ма магу́ гэ́та зрабіць
б) адно́лькава
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
after3[ˈɑ:ftə]conj. (у даданых сказах часу) пасля́таго́ як;
I found your keys after you had left. Я знайшоў твае ключы, як ты пайшоў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ЗЛУ́ЧНІК,
службовае слова ці спалучэнне слоў, якое злучае члены сказа, часткі складанага сказа ці цэлыя сказы; не мае самаст. лексічнага значэння.
У сучаснай бел. мове паводле марфалаг. складу З. падзяляюцца на простыя (невытворныя «а», «і», «ды», «бо», «ці», вытворныя «што», «толькі», «бо», «аж», «дый») і састаўныя («таму што», «як быццам», «для таго каб»); паводле сінтакс. функцыі — на злучальныя (звязваюць раўнапраўныя сінтакс. адзінкі) і падпарадкавальныя (звязваюць сінтакс. адзінкі, з якіх адна паясняе другую). Сярод злучальных вылучаюцца спалучальныя («і», «ды», «дый», «таксама»), супастаўляльныя («а», «але», «ды», «аднак») і пералічальна-размеркавальныя («ці-ці», «ні-ні», «то-то»); сярод падпарадкавальных — часавыя («калі», «пакуль», «як толькі»), умоўныя («калі 6», «каб», «раз»), прычынныя («бо», «таму што»), мэтавыя («каб», «абы», «для таго каб»), уступальныя («хоць», «няхай»), выніковыя («так што») і параўнальныя («як», «бы», «нібыта»), У ролі З. бываюць і злучальныя словы — займеннікі і прыслоўі («які», «дзе», «што»).