пуска...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да пуску (гл. пусціць у 3 знач.), да прыводу ў дзеянне, у рабочы стан, напр.: пусканаладачны, пускарэгуліровачны, пускарэгулюючы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разгру́зчык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Рабочы, які працуе на разгрузцы.

2. Прыстасаванне для разгрузкі чаго-н.

Механічны р.

|| ж. разгру́зчыца, -ы, мн. -ы, -чыц (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

грэйдэры́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Рабочы на грэйдэры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гу́тнік, ‑а, м.

Рабочы, які працаваў на гуце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бето́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па бетонных работах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышкаманта́жнік, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па мантажу вышак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вяндля́р, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца вэнджаннем мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вярста́льшчык, ‑а, м.

Друкарскі рабочы, які займаецца вёрсткай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асна́стчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца аснасткай судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вастры́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які вострыць рэжучыя інструменты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)