Выдзе́лываць ’рабіць, выконваць’ (Бяльк.); ’вымазвацца, пэцкацца’; ’вырабляць’ (Юрч.). Запазычанне з рус. выде́лывать.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вызнава́ць (веру) (БРС, Нас.). Да знаць (гл.), як рус. исповедовать да ведати.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Выключа́льнік (БРС). Да выключаць. Калька рус. выключа́тель (Крукоўскі, Уплыў, 117 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вымяра́льшчык (БРС). Да вымяраць. Калька рус. измеритель (дзеючая асоба) (Крукоўскі, Уплыў, 124).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вінаградаўнік ’разнавіднасць дзікага вінаграду, Ampelopsis Mchx.’ (Кіс.). Запазычана з рус. виноградовник ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вінасховішча ’месца, дзе захоўваюць віно’ (КТС). Складанае новаўтварэнне — калька з рус. винохрани́лище.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Віту́шкі ’аборы’ (Анім., 131; Шатал.). Рус. виту́шкі ’тс’. Да віць, віты (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ле́шына ’лысіна’ (карэліц., Сцяшк. Сл.). Відавочна, з плешина ’тс’, параўн. рус. плешь.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Молка ’малаццё ў млыне’ (Нас.), рус. смал. молка ’тс’. Рэгіяналізм. Да малоць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ашлёпак ’стаптаны абутак’ (Бяльк.), рус. ошлёпок. Ад шлёпаць, як астопак ад стаптаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)