Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kursíerenvi
1) быць у абарачэ́нні (пра манеты, каштоўныя паперы)
2) хадзі́ць, курсі́раваць (пра транспарт)
3) хадзі́ць, пашыра́цца, цыркулява́ць (пра чуткі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
húngernvi галада́ць, быць гало́дным;
mich húngert я хачу́е́сці;
sich zu Tóde ~ замары́ць сябе́ го́ладам;
sich gesúnd ~ вы́лечыцца гало́днай дые́тай
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Geníckn -es, -e паты́ліца;
sich (D) ~ bréchen* скруці́ць сабе́ галаву́;
am ~ pácken схапі́ць за каршэ́нь;
ein stéifes ~ hábenбыць упа́ртым [незгаво́рлівым]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ábstehen*vi (h, s)
1) быць на адле́гласці
2) тырча́ць (пра вушы)
3) адсто́йвацца (пра вадкасць)
4) адмаўля́цца (ад чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Papstm -(e)s, Päpste па́па (ры́мскі);
◊
päpstlicher als der ~ seinбыць бо́льшым като́лікам, чым сам па́па; перагіна́ць па́лку, перабіра́ць ме́ру
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
reserviert[-vi:rt]
1.a стры́маны
2.adv стры́мана;
sich ~ verhálten*быць стры́маным; хо́ладна ста́віцца (zu, gegenüber D – да каго-н., чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ану́, выкл.
Разм.
1. Выражае заклік ці прымушэнне да дзеяння. — Ану, сып! Палі! — пачаў прытупваць фарсісты салдат, нябачаныя каленцы выкідваць, запрашаючы іншых у круг.Гурскі.— Ты чаго тут? — гневаецца жанчына, пазнаўшы сына. — Ану, вылазь!Гарбук.
2.(успалучэннізРзайм.2і3ас.адз.імн.). Адпавядае па значэнню словам: «адчапіся», «адвяжыся» і пад. [Ярына:] — Ану цябе, Ігнат! От, як прыстане, дык хоць ты яму кол на галаве чашы.Бажко.
3.(успалучэннізчасціцай «ж»). Можа быць. Ану ж ды выйдзе што-небудзь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
задры́паны, ‑ая, ‑ае.
Разм.пагард.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад задрыпаць.
2.узнач.прым. Заношаны; у брудным, неахайным адзенні. [У дзвярах], як у раме, з’явіўся мужчынка. У старых галёшах на босую нагу, у нейкіх задрыпаных штоніках.Брыль.[Тумашу] дык ужо грэх быць такім задрыпаным,.. мог бы.. апрануцца прыстойна.Новікаў.
3.узнач.прым. Непрыглядны, заняпалы, нікуды не варты. Вялізныя дамы, аблезлыя, задрыпаныя, глядзелі на вуліцу пабітымі вокнамі.Галавач.// Маламаёмасны, бедны. — Малайчына ты, пане Тодар! Уга! Зірні на гэту задрыпаную малінаўскую шляхту! Хто яны перад табою!Чарнышэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)