даста́віць, дастаўля́ць

1. (тавары і г. д.) zstellen vt; lefern vt; nliefern vt; überbrngen* vt, zkommen lssen* vt; brngen* vt;

2. (прычыніць) beriten vt;

даста́віць непрые́мнасць Kmmer beriten;

даста́віць задавальне́нне Vergnügen beriten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рэкла́ма

(фр. réclame, ад лац. reclamare = крычаць)

1) аб’ява, паведамленне аб якім-н. мерапрыемстве, тавары, паслузе з мэтай прыцягнуць увагу гледачоў, пакупнікоў, спажыўцоў;

2) распаўсюджванне звестак аб кім-н., каб стварыць папулярнасць.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

uslegen vt

1) выкла́дваць, высціла́ць

2) выстаўля́ць (тавары)

3) выкла́дваць [выклада́ць] (грошы);

für j-n ~ плаці́ць за каго́-н.

4) тлума́чыць;

inen Text ~ каменці́раваць тэкст

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

knnzeichnen неаддз. vt

1) адзнача́ць, ме́ціць (тавары і г.д.)

2) характарызава́ць;

dese Prozsse ~ nsere Epche гэ́тыя працэ́сы характарызу́юць на́шу эпо́ху;

geknnzeichnet wrden азнаменава́цца, адзна́чыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

перагружа́ць, перагрузі́ць

1. (празмерна нагрузіць) über lden* vt, über(be)lsten vt;

2. перан. (працай) überlsten vt, überbenspruchen vt, überfrdern vt;

3. (у іншае месца) mladen* vt; mschlagen* vt (тавары і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Збо́жжа ’хлебныя расліны, зерне’. Рус. зах., паўд., бранск. сбожье, збожье ’тс’, укр. збіжжя ’тс’, ’маёмасць’, польск. zboże ’збожжа’, в.-луж. zbožo, н.-луж. zbóžo ’шчасце, дабрабыт’, чэш. zboží ’тавар, маёмасць’, дыял. ’збожжа’, славац. zbožie ’збожжа’. Ст.-бел. збоже (Александрыя). Ст.-укр. збожє (XV ст.). Паўн.-слав. sъbožьje параўноўваюць са ст.-інд. subhágas ’які прыносіць шчасце’, авест. hubaɣa ’шчаслівы’. Фасмер, 2, 84–85. Брукнер (647) лічыць, што ўкр. < польск., паколькі толькі ў польск.зах.-слав.) значэнне агульнага багацця перайшло на с.-г. тавары. Улічваючы, што ва ўкр. вядома значэнне ’маёмасць’, адно з агульных для іншых слав. моў, наўрад ці абавязкова ўкр., бел. і дыял. рус., запазычаныя з польск., тым больш што слова фіксуецца яшчэ ў XV ст., хаця, паводле Брукнера, земляробчае значэнне ў польск. з XVI ст. Таму прасл. дыял. sъbožьje, паводле Махэка₂ (712), адцягнены назоўнік ад прыметніка sъbogъ, што дакладна адпавядае прыведзеным паралелям са ст.-інд., авест. Гл. бог, убогі (як антонім). Пра ст.-бел. збоже гл. Шадурскі, дыс.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ды́лер

(англ. dealer = гандляр)

1) юрыдычная або фізічная асоба, якая з’яўляецца членам фондавай біржы і выконвае аперацыі з каштоўнымі паперамі за свой кошт;

2) супрацоўнік банка, які займаецца аперацыямі з валютай, дэпазітамі, каштоўнымі паперамі;

3) асоба або фірма, якая перапрадае тавары, часцей за ўсё ад свайго імя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

sale [seɪl] n.

1. про́даж, збыт;

“For Sale” «прадае́цца» (аб’ява);

sale on credit про́даж у крэды́т;

These goods have a good sale. Гэтыя тавары добра ідуць у продаж.

2. распрада́жа; распро́даж

be on sale прадава́цца па зні́жаных цэ́нах;

for sale на про́даж;

put up for sale прадава́ць з малатка́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пераве́сціся

1. (з аднаго месца на другое і г. д.) sich verstzen lssen*;

2. (знікнуць) verschwnden* vi (s); usgehen* vi (s), lle sein [werden] (пра грошы, тавары і г. д.); ussterben* vi (s) (пра жывёл)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

за́пыт, ‑у, М ‑пыце, м.

1. Тое, што і запытанне (у 2 знач.). Паслаць запыт. □ — Галуза зрабіў запыт.., а праз тыдзень адтуль прыслалі выпіску: сапраўды, мне яшчэ не было шаснаццаці. Чыгрынаў.

2. Попыт, запатрабаванне. І сапраўды, тавары ў краме былі розныя, ад солі і газы да пудры і духоў, — усё, на што быў запыт. Галавач.

3. Пытанне, звернутае да каго‑н.; запытанне. Стук у дзверы і запыт, якім гэты стук падмацаваўся, былі для Рыгора раптоўнымі. Гартны. Хоць бы ў сне на запыт нечаканы Грэшнай праўды той не расказаць. Камейша.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)