даста́віць, дастаўля́ць
1. (
2. (прычыніць) beréiten
даста́віць непрые́мнасць Kúmmer beréiten;
даста́віць задавальне́нне Vergnügen beréiten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
даста́віць, дастаўля́ць
1. (
2. (прычыніць) beréiten
даста́віць непрые́мнасць Kúmmer beréiten;
даста́віць задавальне́нне Vergnügen beréiten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
рэкла́ма
(
1) аб’ява, паведамленне аб якім
2) распаўсюджванне звестак аб кім
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
áuslegen
1) выкла́дваць, высціла́ць
2) выстаўля́ць (
3) выкла́дваць [выклада́ць] (грошы);
für
4) тлума́чыць;
éinen Text ~ каменці́раваць тэкст
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kénnzeichnen
1) адзнача́ць, ме́ціць (
2) характарызава́ць;
díese Prozésse ~ únsere Epóche гэ́тыя працэ́сы характарызу́юць на́шу эпо́ху;
gekénnzeichnet wérden азнаменава́цца, адзна́чыцца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
перагружа́ць, перагрузі́ць
1. (празмерна нагрузіць) über láden
2.
3. (у іншае месца) úmladen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Збо́жжа ’хлебныя расліны, зерне’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ды́лер
(
1) юрыдычная або фізічная асоба, якая з’яўляецца членам фондавай біржы і выконвае аперацыі з каштоўнымі паперамі за свой кошт;
2) супрацоўнік банка, які займаецца аперацыямі з валютай, дэпазітамі, каштоўнымі паперамі;
3) асоба або фірма, якая перапрадае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
sale
1. про́даж, збыт;
“For Sale” «прадае́цца» (аб’ява);
sale on credit про́даж у крэды́т;
2. распрада́жа; распро́даж
♦
be on sale прадава́цца па зні́жаных цэ́нах;
for sale на про́даж;
put up for sale прадава́ць з малатка́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
пераве́сціся
1. (з аднаго месца на другое
2. (знікнуць) verschwínden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
за́пыт, ‑у,
1. Тое, што і запытанне (у 2 знач.).
2. Попыт, запатрабаванне.
3. Пытанне, звернутае да каго‑н.; запытанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)