шпігава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад шпігаваць.

2. у знач. прым. Які шпігавалі, падвяргалі шпігаванню. Шпігаванае мяса. Шпігаваная вяндліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bejcować

незак.

1. тэх. пратраўляць, пратраўліваць;

2. марынаваць (мяса)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВЕТЭРЫНА́РНА-САНІТА́РНАЯ ЭКСПЕРТЫ́ЗА,

1) навуковая дысцыпліна, якая вывучае і распрацоўвае метады сан.-гігіенічнай ацэнкі прадуктаў жывёльнага паходжання. Накіравана на папярэджанне захворванняў людзей на хваробы, узбуджальнікі якіх перадаюцца праз харч. (мяса, малако, рыба, яйцы), кармавыя, сыравінныя (футра, шэрсць, пух, пер’е і інш.) прадукты жывёлагадоўлі. Сфарміравалася ў 20 ст. 2) Вызначэнне дабраякаснасці прадуктаў жывёльнага паходжання. Праводзяць на прадпрыемствах мяса-малочнай прам-сці, рынках, пунктах забою жывёлы. Кантроль за правільнасцю правядзення ветэрынарна-санітарнай вядуць органы дзярж. вет. інспекцыі (гл. Ветэрынарна-санітарны нагляд).

т. 4, с. 131

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Скра́ўза ‘кавалачак мяса ў супе’ (гродз., ЖНС). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

gar gekócht a зва́раны, згатава́ны; ~es Fleisch зва́ранае [згатава́нае] мя́са

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Geháckte sub n -n сыро́е (па)се́чанае мя́са, фарш

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

давары́ць сов.

1. довари́ть;

мя́са неабхо́дна д. — мя́со необходи́мо довари́ть;

2. тех. (прибавить сваркой) навари́ть, привари́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закача́ць сов. (катая, завернуть во что-л.) заката́ть;

з. мя́са ў це́ста — заката́ть мя́со в те́сто

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

overdone​1 [ˌəʊvəˈdʌn] adj. перава́раны; перапе́чаны; перасма́жаны (пра мяса); перасква́раны (пра сала); перапра́жаны (пра каву, семкі і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Све́жані́на, свежына́ ‘свежае мяса, сала’, ‘мяса толькі што забітай жывёлы’ (ТСБМ, Нас., ТС, Сл. ПЗБ, Мат. Гом., Мат. Маг., Сл. Брэс., Нар. словатв., З нар. сл.). Укр. свіжина́, рус. свежени́на, свежина́. Да свежы; Фасмер, 3, 571.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)