павычэ́свацца, ‑аецца; зак.

Вычасацца — пра ўсё, многае. Воўка добра павычэсвалася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

◎ *Памаёвацца, помаёвацца ’адзначыць, добра правесці час на прыродзе’ (ТС). Да май (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

падкава́ць, -кую́, -куе́ш, -куе́; -куём, -куяце́, -кую́ць; -ку́й; -кава́ны; зак.

1. гл. каваць.

2. перан., каго (што) (звычайна у форме дзеепрым.). Падрыхтаваць, даць каму-н. запас неабходных ведаў, звестак (разм.).

Чалавек, добра падкаваны ў сваёй галіне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распа́рыцца, -руся, -рышся, -рыцца; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Размякчыцца, размякнуць пад дзеяннем пары, гарачай вады.

Рэпа добра распарылася.

2. Разагрэцца да поту; разгарачыцца (разм.).

Р. ў лазні.

|| незак. распа́рвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

яно́¹, нескл., н. (разм.).

1. Ужыв. ў знач. займенніка «гэта».

Яно і відаць.

Так яно і выйшла.

2. Ужыв. ў знач. ўзмацняльнай часціцы.

Яно добра пасядзець у цяньку.

Вось яно што! (вось, значыць, у чым справа!).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

conversant [kənˈvɜ:snt] adj. fml до́бра знаёмы;

conversant with a subject знаёмы з прадме́там; дасве́дчаны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

goody​2 [ˈgʊdi] interj. (перадае задавальненне або асалоду, ужываецца асабліва дзецьмі) як до́бра/прые́мна!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

surprisingly [səˈpraɪzɪŋli] adv. надзвыча́йна; незвыча́йна; нечака́на;

She looked surprisingly well. Яна выглядала надзіва добра.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

проката́ться​I сов. (разгладиться — о белье) пакача́цца, вы́качацца;

бельё хорошо́ проката́лось бялі́зна до́бра пакача́лася (вы́качалася).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

банвіва́н

(фр. bon vivant = той, хто добра жыве)

уст. асоба, якая любіць жыць сабе на пацеху; гуляка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)