святлосігна́льны, ‑ая, ‑ае.
Які падае святлосігналы; які ажыццяўляецца з дапамогай святлосігналаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
святлосігна́льны, ‑ая, ‑ае.
Які падае святлосігналы; які ажыццяўляецца з дапамогай святлосігналаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэрмаста́т, ‑а,
[Ад грэч. thermē — цяпло, гарачыня і statos — стаячы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цестаме́с, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упраўле́нчы Verwáltungs-;
упраўле́нчы
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
раствара́льнік
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кіраўні́чы Verwáltungs-;
кіраўні́чы
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мно́жыльны
мно́жыльны
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
humidifier
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
political
паліты́чны; грамадзя́нска-прававы́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
дыфу́зар, ‑а,
1. Тое, што і дыфузійны
2. Расшыраная частка трубы, канала і пад., у якой адбываецца запавольванне руху вадкасці або газу і ўзрастанне ціску.
3. Папяровая або шаўковая мембрана для ўзмацнення гуку ў бязрупарных гучнагаварыцелях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)