трыганаметры́чны матэм. trigonométrisch;

трыганаметры́чныя фу́нкцыі trigonométrische Funktiónen;

трыганаметры́чны пункт геад. trigonométrischer Punkt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

эвакапу́нкт м. (эвакуацыйны пункт) Ábtransportstelle f -, -n,Sámmelpunkt m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыпы́начны Hálte-;

прыпы́начны пункт Háltestelle f -, -n, Háltepunkt m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замерза́ние замярза́нне, -ння ср.;

то́чка замерза́ния физ. пункт замярза́ння;

◊

на то́чке замерза́ния на пу́нкце замярза́ння;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

антыа́пекс

(ад анты- + апекс)

астр. пункт нябеснай сферы, процілеглы апексу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Мляча́рня ’малочны завод’, ’пункт прыёму малака’, ’малочная’ (Яруш., Бяльк., Сцяшк., Сл.; шальч., Сл. ПЗБ). З польск. mleczarnia ’тс’ (Арашонкава, Бел.-польск. ізал., 10; Мацкевіч, Сл. ПЗБ, 3, 72).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

цэнтр,

сярэдзіна чаго-небудзь; буйны населены пункт; месца сканцэнтравання; дэталь у выглядзе стальнога корпуса.

т. 17, с. 165

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НУЛЬ ФУ́НКЦЫІ,

пункт x0, у якім зададзеная функцыя 𝑓(x) ператвараецца ў нуль, г.зн. 𝑓(x0)=0. Напр., для функцыі 3x−2 пункт x0 = ​2/3 ёсць Н.ф. Некаторыя функцыі не маюць Н.ф., напр. e​x; у іншых, напр., у трыганаметрычных функцый, колькасць Н.ф. бясконцая. Н.ф.𝑓(x) — тое самае, што і карані адпаведнага ўраўнення 𝑓(x)=0.

т. 11, с. 387

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

збо́рны

1. в разн. знач. сбо́рный;

з. пункт — сбо́рный пункт;

~ная мэ́бля — сбо́рная ме́бель;

~ныя жалезабето́нныя канстру́кцыі — сбо́рные железобето́нные констру́кции;

2. (собранный из мелких частей) сбо́рный, набо́рный;

3. грам. собира́тельный;

~ныя назо́ўнікі — собира́тельные существи́тельные

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

арыенціро́вачны, ‑ая, ‑ае.

1. Які служыць, прызначаны для арыенціроўкі. Арыенціровачны пункт, палёт.

2. Патрэбны або дастатковы для арыенціроўкі, прыблізны, папярэдні. Арыенціровачныя даныя. Арыенціровачная глыбіня. Арыенціровачны тэрмін, каштарыс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)