frown

[fraʊn]

1.

n.

1) нахму́ранасьць f. (на тва́ры чалаве́ка); пану́ры по́зірк

2) насу́пленасьць f.

2.

v.i.

1) хму́рыцца, быць незадаво́леным або́ зло́сным, насу́плівацца

2) глядзе́ць пану́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

frozen

[ˈfroʊzən]

adj.

1) заме́рзлы (вада́, рака́)

2) памаро́жаны (трава́, бу́льба)

3) замаро́жаны (мя́са)

4) ве́льмі сьцюдзёны

5) Figur. хало́дны; бяз сэ́рца

a frozen stare — хало́дны по́зірк

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

звар’яце́лы, ‑ая, ‑ае.

1. Які страціў розум; псіхічна хворы. Звар’яцелага Тамаша.. адвезлі ў шпіталь. Бядуля. / у знач. наз. звар’яце́лы, ‑ага, м.; звар’яце́лая, ‑ай, ж. Лячыць звар’яцелага. // Уласцівы псіхічна хворым, такі, як у псіхічна хворых. На чорныя літары жоўтага плаката ўтаропіўся з партрэта косы звар’яцелы позірк чалавека з чорнай касмылінай цераз лоб. Лынькоў.

2. Разм. Безразважны, раз’юшаны, ашалелы. — Бяры яго! Бі! — крычыць звар’яцелы ад злосці афіцэр. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

растрыво́жаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад растрывожыць.

2. у знач. прым. Якога апанавала трывога, хваляванне. — Можна, Рыгор Міхасевіч? — адчыніўшы дзверы, запытала растрывожаная Ліба. Гартны. Не лёгка паддаюцца сну растрывожаныя сэрцы. Кулакоўскі. // Які выказвае трывогу, сведчыць пра трывогу, хваляванне. Растрывожаны позірк.

3. у знач. прым. Прыведзены ў рух, разварушаны. Растрывожаны мурашнік. Растрывожаны вулей. □ Растрывожаныя рыжыя казюлі і чэрві ўсплылі на паверхню чорнай прорвы. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Séitenblick m -(e)s, -e

1) по́зірк у бок;

er gab ihm éinen ~ ён паглядзе́ў на яго́ збо́ку; ён скасаву́рыўся на яго́

2) намёк

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

blazing

[ˈbleɪzɪŋ]

adj.

1) я́ркі, зы́ркі

blazing flame — зы́ркае по́лымя

glance blazing with rage — по́зірк, што гарэ́ў злосьцю

2) зы́ркі, я́ркі, асьляпля́льны, сьляпу́чы

a blazing sun — зы́ркае со́нца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stare

[ster]

1.

v.i.

узіра́цца, утаро́пвацца

to stare at someone — утаро́піцца ў не́кага

2.

n.

пі́льны або́ зьдзі́ўлены по́зірк

•

- stare up and down

- stare one in the face

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

spojrzenie

н. позірк; погляд;

obrzucić kogo/co ~m — акінуць каго/што позіркам;

mieć trzeźwe spojrzenie na co — цвяроза глядзець на што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

źrenica

źrenic|a

ж.

1. зрэнка;

2. часцей мн.

~y кніжн. вочы, позірк;

strzec jak ~y oka — берагчы, як зрэнку вока

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

уло́ўліваць

1. fángen* vt, áuffangen* vt;

уло́ўліваць по́зірк éinen Blick áuffangen*;

уло́ўліваць гук den Schall éinfangen*;

уло́ўліваць мо́мант éinen Zéitpunkt ábpassen;

2. (зразумець, заўважыць) erfássen vt; wáhrnehmen* аддз. vt;

уло́ўліваць сэнс den Sinn erfássen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)