toy​2 [tɔɪ] v.

1. (with) гуля́ць, забаўля́цца;

Don’t toy with matches. Не забаўляйся з запалкамі.

2. несур’ёзна ста́віцца (да чаго-н./каго-н.); вадзіць за нос;

toy with an idea насі́цца з ду́мкай

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Наса́тка 1 ’насоўка, насавая хустачка’ (Гарэц., Жд. 1, Сл. ПЗБ), сюды ж насаві́к ’тс’ (Ян.), наса́рка ’тс’ (Сцяшк. Сл.) і пад. Да нос, вынік семантычнай кандэнсацыі спалучэнняў тыпу насава́я ху́стачка і пад.

Наса́тка 2 ’драўляная пасудзіна, бочачка з носікам для напіткаў, алею і інш.’ (Нас., Мат. Гом., ТС; чэрв., Нар. лекс.), ст.-бел. носатка, насатка, насадка ’адзінка вымярэння вадкасці’, ’ёмістасць, якая змяшчае ў сабе дзве калоды мёду, у выглядзе цэбра, які насілі на каромысле, ці ў выглядзе посуда з носам’ (Нас. гіст.). Да нос (Скурат, Меры, 74–75), параўн. насаты ’з (вялікім) носам’; формы з д — вынік дээтымалагізацыі ці ад’ідэацыі да насадзіць ’набіць, насадзіць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

чхаць, чха́ю, чха́еш, чха́е; незак.

1. Міжвольна з шумам выдыхаць паветра праз нос пры раздражненні слізістай абалонкі.

2. Утвараць рэзкія адрывістыя гукі пры нераўнамернай рабоце (пра маторы, механізмы і пад.; разм.).

3. перан., на каго-што. Не звяртаць увагі, выказваючы пагарду да каго-н. (разм., груб.).

Чхаў я на яго.

Чхаў ён на такія загады.

|| зак. чхнуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце́, -нуць; -ні (да 1 знач.).

|| наз. чха́нне, -я, н. (да 1 знач.).

|| прым. чха́льны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Ч. газ.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

zwiesić

зак. звесіць;

zwiesić ręce — апусціць рукі;

zwiesić nos (na kwintę) — павесіць нос (на квінту)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bachnąć

зак. разм. бахнуць, грымнуць, стукнуць;

bachnąć kogo w nos разм. даць каму ў нос

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kulfon

м.

1. разм. штосьці нязграбнае;

nos jak kulfon — нос бульбай;

2. разм. крымзолі, каракулі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Náse f -, -n

1) нос;

sich (D) die ~ schnáuzen [pútzen, schnéuzen] вы́смаркацца;

die ~ rümpfen [zíehen*] змо́ршчыць нос, скрыві́ць нездаво́леную мі́ну;

an der ~ herúmführen вадзі́ць за нос;

séine ~ in álles hinéinstecken усю́ды со́ваць свой нос;

ich hábe die ~ voll мне надаку́чыла

2) нюх, чуццё;

éine gúte [féine] ~ háben мець до́бры [то́нкі] нюх

3) тэх. вы́ступ, шып;

◊

er sieht nicht wéiter, als séine ~ reicht ён не ба́чыць дале́й, як кане́ц но́са свайго́;

die ~ hoch [in die Höhe] trágen* мець му́хі ў но́се; дзе́рці хо́хлікі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Бармата́ць ’мармытаць, бурчаць пад нос, бурчаць’ (Нас., Касп., Шат.). Рус. бормота́ть, укр. бормота́ти, бормоті́ти, бурмоті́ти. Гукапераймальнага паходжання. Гл. Бернекер, 107; Траўтман, 39; Праабражэнскі, 1, 37; Фасмер, 1, 195; падрабязна Шанскі, 1, Б, 169. Не абавязкова прымаць першасную форму борботати (якая быццам пасля дысіміляцыі дала борм‑).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

задзіра́ць

1. (hóch)hében* vt, in die Höhe hében*;

◊

задзіра́ць нос die Náse hoch trágen*, hóchnäsig wérden, wíchtig tun*;

не задзіра́й но́са! hab dich nicht so!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зачо́с ​1, ‑у, м.

Размяшчэнне валасоў, зачасаных грэбенем у якім‑н. напрамку. Піўтэрле высокі, статны. Вузкі, досыць прыемны твар, з гарбінкай нос, русявыя, з прыгожым зачосам валасы. Навуменка.

зачо́с ​2, ‑а, м.

Зачасанае, счасанае месца на ствале дрэва, бервяне і пад.; залысіна, пралысіна. Зрабіць зачос на бервяне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)