Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ста́так, ‑тка, м.
1. Жывёлы, часцей аднаго віду, якія пасуцца або ўтрымліваюцца разам, гуртам. Хлапчук летам пасвіў вясковы статак, лазіў з ім па балотах, каб схаваць ад варожага вока.Капусцін.[Хмялеўскі:] — Калісьці тут [у дуброве] коз было да халеры. Статкамі хадзілі, а цяпер рэдка дзе ўбачыш.Чарнышэвіч.// Наогул вялікая колькасць якіх‑н. звяроў, птушак; чарада. Статак кароў, свіней у Літвінаве пераваліў перад вайной за тысячу галоў.Навуменка.Хто яго тут [у лесе] пакінуў, Гэта рэха жывое? Можа статак ласіны, Ідучы з вадапою?Кірэенка.Спалоханы .. грукатам [танкаў], аднекуль з гародаў шугае ў паветра вялізны, на паўнеба, статак вераб’ёў.Быкаў.Я потым бачыў, як качыны статак валюхаўся па полі — белы-белы.Хомчанка./увобразнымужыв.На шчасце наша, на шляху Сустрэлі статак хвой.Астрэйка.Толькі на дваццаць шосты дзень, Калі палымнеў на палетках пажар, Прыгналі вятры на акрутны сухмень Чорнагаловыя статкі хмар.Хведаровіч.
2. Пагалоўе сельскагаспадарчай жывёлы. Племянны статак.
•••
Панургаў статак — натоўп, які слепа ідзе за сваім важаком.
[Ад імя Панурга, героя рамана Рабле «Гарганцюа і Пантагруэль».]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
схлы́нуць, ‑не; зак.
1. Сцячы з сілаю; хлынуўшы, збегчы (пра ваду). Снег .. неяк увачавідкі растаў і схлынуў патокамі ў рэчкі і вадаёмы.Сабаленка.Андрыян Цітавіч думаў аб тым, як неўзабаве канал будзе закончаны і па ім схлынуць спрадвечныя гнілыя воды балота.Марціновіч.//перан. Адначасова пайсці аднекуль (пра вялікую масу людзей). Аляксандр пачапіў мяшэчак на адно плячо, перакінуў вінтоўку і, калі схлынуў натоўп, падаўся к выхаду.Грахоўскі.Як схлынуць турысты, прыеду я ў вёску Хатынь У надвечар чысты — пад неба гарачую стынь.Гаўрусёў.//перан. Хутка, адразу знікнуць, аслабнуць (пра стан, пачуццё). Калі першая ўзрушанасць схлынула, хлопцы сталі распытваць Міколу.Навуменка.
2. Хутка прайсці. Перад дажджом крымская прырода страціла фарбы .. Але схлынуў лівень, выбліснула сонца, і вочы зноў захапляе бясконцая, невымерная, невымоўная сінеча.Лужанін.//перан. Мінуцца, скончыцца. Назаўтра, як толькі схлынула навала тэлефонных званкоў, Васіль Пятровіч сам пайшоў у сектар адводу зямель.Карпаў.Крыху пацішэла, першая хваля гаворкі схлынула, узбуджэнне паступова спала.Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Háufenm -s, - ку́ча, гру́да; капа́;
ein ~ Ménschenнато́ўп, збой (людзей);
in (héllen) ~ нато́ўпам, гу́ртам;
ein ~ Geld ку́ча [ве́льмі шмат] гро́шай;
◊
álles auf éinen ~ wérfen* валі́ць усё ў адну́ ку́чу;
j-n über den ~ rénnen* збіць каго́-н. з ног;
j-n über den ~ schíeßen* расстраля́ць каго́-н.;
über den ~ fállen* ру́хнуць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
overflow
[,oʊvərˈfloʊ]1.
v.
1) разьліва́цца, выхо́дзіць зь бераго́ў (пра раку́); перапаўня́ць
2) заліва́ць, затапля́ць
The river overflowed my garden — Рэ́чка затапі́ла мой гаро́д
3) пераліва́цца, цячы́ празь верх
4) не зьмяшча́цца
The crowds overflowed the little parlor — Нато́ўп не зьмяшча́ўся ў мало́й прыёмнай
an overflowing harvest — бага́ты ўраджа́й
an overflowing kindness — празьме́рная ве́тласьць, дабрыня́
2.
n.
1) лі́шак, збы́так -ку m.
2) адту́ліна для выплыва́ньня лі́шку ва́дкасьці
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
squeeze2[skwi:z]v.
1. сціска́ць, ці́снуць; выціска́ць; выду́шваць;
squeeze smb.’s hand мо́цна сці́снуць каму́-н. руку́;
squeeze one’s finger прышчамі́ць па́лец;
squeeze a tear вы́ціснуць слязу́;
squeeze money out of smb. вымага́ць гро́шы ў каго́-н.