Verbum

абсу́рдны, -ая, -ае.

Недарэчны, бязглузды.

Абсурдная думка.

|| наз. абсу́рднасць, -і, ж. і абсу́рд, -у, М -дзе, м.

зімо́вішча, -а, мн. -ы, -аў, н.

Месца, памяшканне, дзе зімуюць або спыняюцца зімой людзі.

Спыніцца ў зімовішчы.

карае́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Дробны жук-шкоднік, які грызе драўніну і кару дрэў.

мапе́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Лёгкі матацыкл з педальным прыводам.

|| прым. мапе́дны, -ая, -ае.

навая́ўлены, -ая, -ае (іран.).

Які ўпершыню дзе-н. з’явіўся, праявіў сябе.

Н. лідар.

|| наз. навая́ўленасць, -і, ж.

надгля́д, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Праверка, агляд.

Мытны н.

|| прым. надгля́дны, -ая, -ае.

напу́льснік, -а, мн. -і, -аў, м.

Павязка, якая накладваецца на тое месца на руцэ, дзе прашчупваецца пульс.

прысу́тны, -ая, -ае.

Які прысутнічае дзе-н. у дадзены час.

Прысутныя людзі.

Усе прысутныя (наз.) галасавалі «за».

расшчэ́п, -у, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Месца, дзе што-н. расшчэплена, разрэзана ўдоўж.

Р. у дошцы.

рахункаво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па рахункаводстве.

Працаваць рахункаводам.

|| прым. рахункаво́дчы, -ая, -ае.