паліно́м

(ад палі- + гр. nome = частка)

алгебраічны выраз, які складаецца з некалькіх адначленаў, злучаных паміж сабой знакамі складання або адымання; мнагачлен (параўн. біном, маном).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

юдаі́зм

(п.-лац. iudaismus, ад лац. iudaicus = яўрэйскі)

1) монатэістычная рэлігія, распаўсюджаная пераважна сярод яўрэяў; іудаізм;

2) моўны зварот, выраз, які ўласцівы яўрэйскай мове.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

zawzięty

1. люты; злосны;

zawzięty spór — лютая спрэчка;

zawzięty wyraz twarzy — злосны выраз твару;

2. упарты, настойлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

powiedzenie

н.

1. выказванне;

2. выраз; выслоўе; афарызм;

trafne powiedzenie — трапнае слоўца;

nad wszelkie powiedzenie уст. невымоўна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

jolly​2 [ˈdʒɒli] adv. BrE, infml ве́льмі, надзвы́чай;

It was jolly hard work. Гэта была вельмі цяжкая работа.

♦

jolly well BrE, infml (эмфатычны выраз) : I wish you’d jolly well hurry up. Ты не мог бы паспяшацца?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

уда́лы

1. (зроблены добра, з поспехам) gelúngen, erfólgreich, glücklich; geráten;

уда́лы партрэ́т gelúngenes Bild, gut getróffenes Bild, geglücktes Porträt [-´trɛ:];

2. (да месца) tréffend;

уда́лы вы́раз tréffender Áusdruck

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Про́йма 1 ’адтуліна, праход’, ’выраз у адзежы для рукі, рукава’ (ТСБМ, Сцяшк. Сл.; Сл. Брэс.). Рус. про́йма ’тс’. Да праймаць, параўн. праём.

Про́йма 2 ’скразняк, скразны вецер’ (Гарэц., Др.-Падб., ТСБМ, Нас.), ’расслабленне’ (Др.-Падб.). Этымалагічна тое ж, што і пройма 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыку́сны ’тонкі, гнуткі, які добра прыстае, пякуча б’е’ (карэліц., Жыв. сл.). Да куса́цца, зваротнага ад куса́ць (гл.) у пераносным значэнні ’моцна пячы, раздражняць скуру’. Да семантыкі параўн. рус. дыял. з далейшым развіццём прику́сина ’дасціпны выраз (слова, фраза і пад.); досціп, востры жарт’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Валовая скура ’шмат, багата’ (КЭС). Магчыма, валовая скура мела калісьці больш канкрэтнае значэнне меры, чым проста ’шмат’. Бясспрэчна, аднак, што такі выраз мог ужывацца ў значэнні меры, як і іншыя назвы частак цела жывёлін, параўн. туша, вепръ (гл. Скурат, Меры, 142 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wheeze

[ˈhwi:z]

1.

v.i.

сапці́, хрыпе́ць

2.

n.

1) сапе́ньне n., сап -у m.; хрыпе́ньне n., храп -у m

2) Sl. зьбі́ты вы́раз, стары́ анекдо́т

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)