ПАЗНАЦВЕ́Т, восеннік (Colchicum),

род кветкавых раслін сям. лілейных. Каля 60 відаў. Пашыраны пераважна ў Міжземнамор’і, Іране і на У — да Паўн. Індыі. На Беларусі 1 цэнтр.-еўрап. рэліктавы від — П. асенні (C. autumnale), занесены ў Чырв. кнігу Як дэкар. расліну вырошчваюць П. цудоўны (C. speciosum).

Шматгадовыя клубнецыбульныя расліны з кароткім сцяблом. Лісце лінейнае або шырока-ланцэтнае. Кветкі (1—8) буйныя, рознай афарбоўкі, у некат. відаў паяўляюцца ў канцы лета ці восенню (адсюль назва). Плод — каробачка. Лек., дэкар. расліны. Ядавітыя.

т. 11, с. 519

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ка́ста

(парт. casta = род, пакаленне, ад лац. castus = чысты)

1) грамадская група людзей у некаторых краінах Усходу, адасобленая паходжаннем, родам заняткаў і прававым становішчам сваіх членаў (напр. к. жрацоў);

2) перан. замкнутая грамадская групоўка, якая ахоўвае свае інтарэсы і адасобленасць (напр. акцёрская к.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ка́нтар I м., обл. (род весов) безме́н

ка́нтар II м. (уздечка) недоу́здок

ка́нтар III м., рел. ка́нтор

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

га́рнец (род. га́рца, мн. га́рцы) м., уст.

1. (мера сыпучих тел) га́рнец;

2. (мера жидкости) че́тверть ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

град (род. гра́ду) м., прям., перен. град;

г. збіў жы́та — град поби́л рожь;

г. папро́каў — град упрёков

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

грузд (род. грузда́) м., бот. груздь;

назва́ўся ~до́м, лезь у кошпосл. назва́лся груздём, полеза́й в ку́зов

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кіёк (род. кійка́) м., уменьш.-ласк.

1. па́лочка ж.;

2. (для опоры при ходьбе) па́лочка ж.; посошо́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кіў (род. кі́ва) м., разг. киво́к;

не баі́шся кі́ва, пабаі́шся кі́япогов. не хо́чешь по-хоро́шему — заста́вят

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крой (род. кро́ю) м.

1. (действие) крой, кро́йка ж.; закро́й; раскро́й, раскро́йка ж.;

2. (фасон) крой, покро́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апяку́н (род. апекуна́) м.

1. (лицо, которому вверена опека) опеку́н;

2. см. папячы́цель;

3. перен. (защитник) покрови́тель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)