ПАЗНАЦВЕ́Т, восеннік (Colchicum),
род кветкавых раслін сям. лілейных. Каля 60 відаў. Пашыраны пераважна ў Міжземнамор’і, Іране і на У — да Паўн. Індыі. На Беларусі 1 цэнтр.-еўрап. рэліктавы від — П. асенні (C. autumnale), занесены ў Чырв. кнігу Як дэкар. расліну вырошчваюць П. цудоўны (C. speciosum).
Шматгадовыя клубнецыбульныя расліны з кароткім сцяблом. Лісце лінейнае або шырока-ланцэтнае. Кветкі (1—8) буйныя, рознай афарбоўкі, у некат. відаў паяўляюцца ў канцы лета ці восенню (адсюль назва). Плод — каробачка. Лек., дэкар. расліны. Ядавітыя.
т. 11, с. 519
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ка́ста
(парт. casta = род, пакаленне, ад лац. castus = чысты)
1) грамадская група людзей у некаторых краінах Усходу, адасобленая паходжаннем, родам заняткаў і прававым становішчам сваіх членаў (напр. к. жрацоў);
2) перан. замкнутая грамадская групоўка, якая ахоўвае свае інтарэсы і адасобленасць (напр. акцёрская к.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ка́нтар I м., обл. (род весов) безме́н
ка́нтар II м. (уздечка) недоу́здок
ка́нтар III м., рел. ка́нтор
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
га́рнец (род. га́рца, мн. га́рцы) м., уст.
1. (мера сыпучих тел) га́рнец;
2. (мера жидкости) че́тверть ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
град (род. гра́ду) м., прям., перен. град;
г. збіў жы́та — град поби́л рожь;
г. папро́каў — град упрёков
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грузд (род. грузда́) м., бот. груздь;
◊ назва́ўся ~до́м, лезь у кош — посл. назва́лся груздём, полеза́й в ку́зов
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кіёк (род. кійка́) м., уменьш.-ласк.
1. па́лочка ж.;
2. (для опоры при ходьбе) па́лочка ж.; посошо́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кіў (род. кі́ва) м., разг. киво́к;
◊ не баі́шся кі́ва, пабаі́шся кі́я — погов. не хо́чешь по-хоро́шему — заста́вят
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
крой (род. кро́ю) м.
1. (действие) крой, кро́йка ж.; закро́й; раскро́й, раскро́йка ж.;
2. (фасон) крой, покро́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
апяку́н (род. апекуна́) м.
1. (лицо, которому вверена опека) опеку́н;
2. см. папячы́цель;
3. перен. (защитник) покрови́тель
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)