электра-

(ад гр. elektron = янтар)

першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «электрычны».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эпіко́тыль

(ад эпі- + гр. kotyle = паглыбленне)

частка сцябла ў расткоў раслін паміж семядолямі і першымі лістамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фі́ніш м. спарт., тс. перан. Ziel n -(e)s, -e; Éndspurt m -s, Éndkampf m -(e)s (заключная частка спаборніцтваў);

лі́нія фі́нішу Zíelstrich m -(e)s, -e;

прыйсці́ да фі́нішу пе́ршым als érster das Zíelband erréichen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адрэ́зак м.

1. (частка чаго-н.) Ábschnitt m -(e)s, -e; матэм. Strécke f -, -n;

адрэ́зак ча́су Zéitspanne f -, -n, Zéitabschnitt m -(e)s, -e, Zéitraum m -(e)s, -räume;

2. (кавалак чаго-н.) ábgeschnittenes Stück [Stückchen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

backward​1 [ˈbækwəd] adj.

1. за́дні;

a backward movement рух наза́д

2. адста́лы; запо́знены;

a backward spring по́зняя вясна́;

a backward child недаразві́тае дзіця́;

a backward part of the country адста́лая ча́стка краі́ны

♦ She is not backward in coming forward. infml Яна не саромеецца высоўвацца.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

element [ˈelɪmənt] n.

1. элеме́нт (у розных знач.)

2. (нязначная) ча́стка; кампане́нт; ры́са;

There is an element of truth in his words. У яго словах ёсць доля праўды.

3. асяро́ддзе, акружэ́нне

♦

be in/out of one’s element быць у сваёй/не ў сваёй стыхі́і

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пе́лька 1 ’грудзі’ (Растарг., Юрч., Янук., Касп.), ’ключыца’ (Мат. Маг.), пелькі ’каўнер’ (Касп.), ’грудзіна, грудная косць’, ’грудная частка ялавічыны’ (Нас., Нас. Сб.), пелькавае мяса ’тс’ (Нас.), маюць непасрэдны працяг на рус. тэрыторыі: пе́лька, пе́лька ’частка адзення, якое закрывае грудзі’, пело ’пярэдняя частка кашулі, што закрывае грудзі’, ’жаночыя грудзі’, пели́ть ’пакрываць, прыкрываць’ — якія можна генетычна атаясаміць з дадзенымі ўграфінскіх моў з агульным значэннем ’верх, тое, што пакрывае’, параўн. вепск. pälʼiné ’верх, верхні бок’, pälʼdʼa, pälʼda ’нацягваць на што-н.’, pälętʼi ’адзін на адным’, pel ’вяршняк, вушак’, удм. pel ’вуха’, эст. peale panema, pealistama ’пакрыць’. Цікавым будзе таксама і семантычны пераход: вепск. ŕind ’грудзі’ і ’каўнер адзення’.

Пе́лька 2 ’уваход у жак або ў кош’ (ТС), рус. дыял. пе́лька ’пятля, палонка’, укр. пе́лька ’глотка’. У выніку семантычнага пераносу з пель (гл.) (Талстой, Этимология–1967, 148–149).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

варатні́к Доўгі загон (Колас, 1952, т. 4, 303); частка паласы, якая апрацоўваецца асобна (Кузн. Касп.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

просць Частка ракі (Слуцк. Сержп. Грам., 4).

□ бухта Просць р. Гарыні каля в. Кароцічы Стол.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

kęs

м.

1. кавалак;

kęs chleba — кавалак хлеба;

o każdy kęs перан. за кожны кавалак (дзеля кожнага кавалка);

2. кавалак; частка;

kęs czasu — даволі працяглы час

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)