Verbum

гуртаўшчы́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Той, хто суправаджае, гоніць гурт (у 2 знач.).

|| прым. гуртаўшчы́цкі, -ая, -ае.

нізкапакло́ннік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто нізкапаклоннічае; ліслівы, угодлівы чалавек.

|| прым. нізкапакло́нніцкі, -ая, -ае.

Н. тон.

пагарэ́лец, -льца, мн. -льцы, -льцаў, м.

Той, хто пагарэў (у 1 знач.).

Дапамагчы пагарэльцам.

|| прым. пагарэ́льскі, -ая, -ае.

падка́зчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто падказвае (у 1 знач.).

|| ж. падка́зчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

спусташа́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто спустошвае, ператварае ў пустыню.

|| ж. спусташа́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

ствара́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто стварае што-н.; тварэц.

|| ж. ствара́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

сузіра́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто сузірае (у 1 знач.).

|| ж. сузіра́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

суцяша́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто суцяшае, суцешыў каго-н.

|| ж. суцяша́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

счы́тчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто счытвае які-н. тэкст.

|| ж. счы́тчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

ску́рнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Той, хто займаецца вырабам скур.

2. Урач па хваробах скуры (разм.).