inferior [ɪnˈfɪəriə] adj. (to) дрэ́нны; го́ршы (якасцю); ніжэ́йшы (паводле становішча);

The goods were of inferior quality. Тавары былі дрэннай якасці.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

uncertainty [ʌnˈsɜ:tnti] n. няўпэ́ўненасць, нерашу́часць; невыра́знасць; невядо́масць;

life’s uncertainties няпэ́ўнае стано́вішча, непрадказа́льнасць жыцця́;

be in a state of uncertainty сумнява́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

violin [vaɪəˈlɪn] n. скры́пка;

play the violin ігра́ць на скры́пцы

♦

play first violin займа́ць вяду́чае стано́вішча; ігра́ць гало́ўную ро́лю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

stalemate

[ˈsteɪlmeɪt]

1.

n.

1) мат -у m. (у ша́хматах)

2) безвыхо́днае стано́вішча, тупі́к -а́ m.

2.

v.t.

1) ста́віць у безвыхо́днае стано́вішча

2) ста́віць ма́т

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

клі́мат, -у, М -маце, м.

1. Метэаралагічныя ўмовы, уласцівыя пэўнай мясцовасці ў залежнасці ад геаграфічных абставін.

Кантынентальны к.

2. перан. Становішча, умовы існавання чаго-н.

Міжнародны палітычны к.

Здаровы к. у сям’і.

|| прым. кліматы́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уні́зіць, -іжу, -ізіш, -ізіць; -іжаны; зак., каго (што).

Паставіць каго-н. у прыніжальнае становішча; зняважыць.

У. падначаленага.

|| незак. уніжа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| звар. уні́зіцца, -іжуся, -ізішся, -ізіцца.

У. да абману; незак. уніжа́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

|| наз. уніжэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

tight squeeze

а) цяжко́е або́ безвыхо́днае стано́вішча

б) це́сны прахо́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

touch and go

няпэ́ўнае, рызыко́ўнае або́ небясьпе́чнае стано́вішча; няпэ́ўны вы́нік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

predominate

[prɪˈdɑ:mɪneɪt]

v.

пераважа́ць (у сі́ле, лі́ку, уплы́ве), займа́ць пану́ючае стано́вішча

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Падня́ць ’узяць, падабраць што-н. з зямлі, падлогі і пад.; перавесці ў вертыкальнае становішча і г. д.’ Рус. подня́ть, укр. підня́ти, польск. podjąć і г. д. Да праслав. j‑ьmǫ, ęti. Параўн. абняць, мець.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)