нуда́, -ы́, ДМ -дзе́, ж.

1. Непрыемны душэўны стан, выкліканы немагчымасцю здзейсніць свае надзеі, жаданні; сум, туга.

2. Нудны чалавек (разм.).

Эх ты, н. хадзячая!

3. Паныласць, маркота, журба.

Восеньская н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бясчу́ласць, ‑і, ж.

Стан бясчулага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атарапе́ласць, ‑і, ж.

Стан атарапелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ацяжа́ранасць, ‑і, ж.

Стан ацяжаранага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашале́ласць, ‑і, ж.

Стан ашалелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аняме́ласць, ‑і, ж.

Стан анямелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ап’яне́ласць, ‑і, ж.

Стан ап’янелага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абцяжа́ранасць, ‑і, ж.

Стан абцяжаранага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падве́дамнасць, ‑і, ж.

Стан падведамнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маланасе́ленасць, ‑і, ж.

Стан маланаселенага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)