работнік прадпрыемства, установы, арг-цыі, які паводле загаду кіраўніка атрымаў грашовую суму «пад справаздачу» для прадбачаных расходаў. Ва ўстаноўленыя тэрміны П.а. павінна здаць авансавую справаздачу пра расходаванне падсправаздачнай сумы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кіно́шнік, ‑а, м.
Разм.Работнік кінематаграфіі. Я стаў кіношнікам. Потым, праз шмат гадоў,.. мы ўспаміналі пачатак нашай работы і радаваліся развіццю самага важнага з мастацтваў — кіно.«Маладосць».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
worker[ˈwɜ:kə]n. рабо́чы, працо́ўны;
a disabled worker інвалі́д пра́цы;
a hard worker працаві́к; працаві́чка; рабаця́га;
a full-time wor kerрабо́тнік, заня́ты по́ўны працо́ўны дзень
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
парфуме́р
(фр. parfumeur, ад parfum = прыемны пах)
работнік парфумернай вытворчасці, а таксама прадавец касметычных тавараў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
wage-earner
той, хто зарабля́е па на́йму; наёмны рабо́тнік, кармі́лец -ьца m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
workingman
[ˈwɜ:rkɪŋmæn]
n., pl. -men
1) рабо́тнік -а m.
2) рабо́чы -ага m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
інтэлектуа́л
(лац. intellectualis = разумовы)
чалавек з высокаразвітым інтэлектам; работнік разумовай працы.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
пуце́ец, ‑цейца, м.
Работнік чыгункі; чыгуначнік. На станцыі было зусім цёмна, толькі ліхтары пуцейцаў сяды-тады мільгалі на чыгуначным палатне.Кулакоўскі.Побач пуцейцы мяняюць падпаленыя жужалем шпалы.Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стара́нны
1. стара́тельный, усе́рдный; приле́жный;
с. рабо́тнік — стара́тельный (усе́рдный) рабо́тник;
с. ву́чань — стара́тельный (приле́жный) учени́к;
2. тща́тельный;
~нная падрыхто́ўка — тща́тельная подгото́вка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перспекты́ўны, -ая, -ае.
1.гл. перспектыва.
2. Які прадугледжвае будучае развіццё.
Перспектыўнае планаванне.
3. Такі, які мае добрыя перспектывы (у 3 знач.), можа паспяхова развівацца ў будучым.
Перспектыўная прафесія.
П. работнік (які расце прафесійна; разм.).
|| наз.перспекты́ўнасць, -і, ж. (да 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)