strip1 [strɪp] n.

1. ву́зкая пало́ска; па́сак, ле́нта;

a landing strip паса́дачная паласа́

2. BrE адзе́нне футбалі́стаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trim3 [trɪm] v.

1. падраза́ць, падрэ́зваць, падстрыга́ць (валасы, дрэвы); абраза́ць, абрэ́зваць (пругі)

2. (with) аздабля́ць, упрыго́жваць (адзенне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ма́ксі

(англ. maxi)

жаночае адзенне (спадніца, сукенка, паліто) максімальнай даўжыні (параўн. мідзі, міні).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мі́дзі

(англ. midi)

жаночае адзенне (спадніца, сукенка, паліто) сярэдняй даўжыні (параўн. максі, міні).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мі́ні

(англ. mini)

жаночае адзенне (спадніца, сукенка, паліто) мінімальнай даўжыні (параўн. максі, мідзі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

піжа́ма

(англ. pyjama, ад інд. pājdžāma)

хатняе або спальнае адзенне (куртка і штаны).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Рызма́н ’ласкут’ (шальч., Сл. ПЗБ), ’старое адзенне’ (Мат. Гродз.; Гарэц.), ’парваная адзежына’ (Жд. I), ’посцілка з рыззя’ (воран., Сл. ПЗБ), рызманы́ ’падранае адзенне, лахманы’ (ТСБМ), рызма́нты ’манаткі, лахманы’ (Янк. Мат.), рызма́нне ’парванае адзенне’ (Жд. I). Утворана ад рыззё (гл.) з дапамогай суфікса ‑ман, як лахма́н, сукма́н ’вопратка’ (Сцяцко, Афікс. наз., 160–161).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

МЯРЭ́ЖКА,

ажурная вышыўка, для выканання якой з палатна выцягваюць неабходную колькасць нітак утку або асновы, а астатнія перавіваюць пэўным спосабам. У залежнасці ад узору, асаблівасцей тэхнікі выканання, колеру вылучаюць простыя і складаныя М., вузкія і шырокія, аднарадныя і шматрадныя, белыя і каляровыя. На Беларусі М. часта аздаблялі традыц. нар. адзенне.

т. 11, с. 76

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

расшпілі́цца, расшпі́львацца

1. (пра вопратку) ufgehen* vi (s);

2. (расшпіліць на сабе адзенне) sine Schen ufknöpfen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

валачы́ць

1. гл. валачы;

2. разм. (насіць адзенне) trgen* vt;

3. тэх.:

валачы́ць дрот Draht zehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)