выскаля́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выскаляць — выскаліць, выскаляцца — выскаліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выскраба́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выскрабаць — выскрабці, выскрабацца — выскрабціся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выслу́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выслужваць — выслужыць, выслужвацца — выслужыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высто́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выстойваць — выстаяць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высыха́нне, ‑я, н.

Дзеянне і працэс паводле знач. дзеясл. высыхаць — высахнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышчало́чванне, ‑я, н.

Дзеянне і працэс паводле знач. дзеясл. вышчалочваць — вышчалачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выяўле́нне, ‑я, н.

Дзеянне і працэс паводле знач. дзеясл. выяўляць — выявіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вярбо́ўка, ‑і, ДМ ‑цы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вербаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гадава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. гадаваць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апуха́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. апухаць — апухнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)