ка́янне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. каяцца; раскаянне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кле́йка, ‑і, ДМ клейцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. клеіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ляжня́, ‑і, ж.

Разм. Стан паводле дзеясл. ляжаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манкіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. манкіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манціро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. манціраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мардава́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. мардавацца, мардаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ме́на, ‑ы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. мяняць і мяняцца; абмен.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

му́рканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. муркаць; гукі гэтага дзеяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мурлы́канне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. мурлыкаць; гукі такога дзеяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мусі́раванне, ‑я, н.

Спец. і кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. мусіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)