паласка́нне н.

1. (дзеянне) Spülen n -s, Spülung f -; Grgeln n -s (горла);

2. (вадкасць) Mndwasser n -s, Grgelwasser n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сачыне́нне н.

1. (дзеянне) Verfssen n -s, bfassen n -s; Dchten n -s (вершаў);

2. (школьнае) Schlaufsatz m -es, -sätze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перапра́ва ж.

1. (дзеянне) Übersetzen n -s; Übergang m -(e)s, -gänge; Überfahrt f -, -en;

2. (месца) Übergangsstelle f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прасвятле́нне н.

1. (дзеянне) ufhellung f -, -en;

2. перан. ufhellen n -s, ufleuchten n -s; Klärung f -, Klrheit f - (свядомасці)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

варэ́нне н.

1. (дзеянне) Kchen n -s, -;

2. кул. (сочыва з ягад, фруктаў) Konftüre f -, -n, Mus n -es, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лакіро́ўка ж.

1. (дзеянне) Lackerung f -; перан. Schönfärberi f -;

2. (слой лаку) Lcküberzug m -(e)s, -züge, Lckschicht f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

за́пуск 1, ‑у, м.

Дзеянне паводле дзеясл. запускаць ​1 — запусціць ​1 (у 2, 3 і 5 знач.).

за́пуск 2, ‑у, м.

Дзеянне паводле дзеясл. запускаць ​2 — запусціць ​2 (у 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зліццё, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зліць (у 2, 3 знач.); дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. зліцца (у 1–4 знач.). Зліццё рэк. Зліццё гукаў. Зліццё чалавека з прыродай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выстро́йванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выстройваць — выстраіць ​1, выстройвацца ​1 — выстраіцца ​1.

выстро́йванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выстройваць ​2 — выстраіць ​2; выстройвацца ​2 — выстраіцца ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсемяне́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абсемяняць — абсемяніць.

2. Дзеянне і стан паводле дзеясл. абсемяняцца — абсемяніцца (у 1 знач.).

3. Збліжэнне мужчынскай і жаночай палавых клетак у працэсе апладнення.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)