учыне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. учыніць і учыніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хада́йнічанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. хадайнічаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хадзьба́, ‑ы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. хадзіць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цэментава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. цэментаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чапля́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. чапляцца і чапляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чляне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. чляніць і чляніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чэ́рпанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. чэрпаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шавяле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. шавяліць і шавяліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экіпірава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. экіпіраваць і экіпіравацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрамалата́рня, ‑і, ж.

Малатарня, якая прыводзіцца ў дзеянне электрычнай энергіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)