глумле́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. глуміць і глуміцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

го́йсанне і гайса́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гойсаць, гайсаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

градзіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. градзіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагара́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. дагараць — дагарэць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

далі́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. далічваць — далічыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дарэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. дарыць ​1 (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ме́на, ‑ы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. мяняць і мяняцца; абмен.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

му́рканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. муркаць; гукі гэтага дзеяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мурлы́канне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. мурлыкаць; гукі такога дзеяння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мусі́раванне, ‑я, н.

Спец. і кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. мусіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)