Буго́р ’узгорак, пагорак, невялікая гара, высокае месца’ (Яшкін, Бір. Дзярж.), ’пясчаны ўзгорак’ (Сцяшк. МГ), ’узгорак’ (Касп.), буго́рынне ’нагрувашчванне’ (Нас.). Рус.буго́р, укр.буго́р. Лічыцца роднасным з лат.baũgurs ’узвышша, узгорак’. Гл. Фасмер, 1, 228 (там агляд і іншых версій).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Во́дступ ’вольнае месца, якое пакідаецца ў пачатку радка рукапіснага або друкаванага тэксту’ (БРС); ’адкрытая прастора паміж лясамі, дварамі, будынкамі’ (Яшк.). Рус.о́тступ, укр.ві́дступ, польск.odstęp, чэш.odstup, серб.-харв.о̀дступ, балг.отстъп, макед.отстап. Аддзеяслоўнае ўтварэнне да адступіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ву́звалак ’брус у калёсах, што ляжыць на пярэдняй восі’ (навагр., Шатал.). Гл. ву́залавак ’тс’, магчымы ўплыў з боку дзеяслоўных форм тыпу узваліць ’пакласці што-небудзь цяжкае’, узвалачы ’сцягнуць наверх і інш.’; падабенства да узвалак ’высокае, узвышанае месца’, відаць, выпадковае.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Зо́бка ’аброчная торба’ (Сцяц.). Рус.арл., свярдл., бранск.зобка ’кош’. Ад зоб (гл.) з суфіксам ‑к‑а; значэнне: ’зерне (корм)’ > ’месца для корму’ > ’кош’ > ’торба’. Аналагічнае развіццё значэння ў лат.zebenieks ’торба з аўсом для каня’. Сцяцко, Словаўтв., 109.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Калчачэ́я ’месца, дзе збіраюцца людзі, дзе гуляюць дзеці’ (слаўг., Яшк.). Утворана з талчачэя ’тс’, фанетычная трансфармацыя, відаць, не без уплыву наступных ‑ч‑. Талчачэя, у сваю чаргу, таксама лакальна абмежаванае (слаўг.), параўн. больш шырока вядомае рус.толчея ў падобным значэнні.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сто́чкі1 ‘вяршкі’ (Байк. і Некр.), ‘астаткі, рэшткі’ (Сцяшк. Сл., Федар. 4). Да цячы < *tekti з чаргаваннем е/о, г. зн. ‘тое, што сцякло’.
Сто́чкі2 ‘месца злучэння дзвюх частак чаго-небудзь’ (шальч., Сл. ПЗБ). Да сточваць, тачыць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
neighborhood
[ˈneɪbərhʊd]1.
n.
1) сусе́дзтва n. (ме́сца), блі́зкасьць f.
in the neighborhood of —
а) па-сусе́дзку; паблі́зу, блі́зка ад чаго́-н.
б) каля́, прыблі́зна
in the neighborhood of 20 km. — каля́ дваццацёх кілямэ́траў
2) раён -у m., вако́ліца f.
an attractive neighborhood — прыго́жы, до́бры раён, прыго́жае ме́сца
3) сусе́дзі coll.
The whole neighborhood came to the party — Усе́ сусе́дзі прыйшлі́ на вечары́ну
4) сусе́дзкія дачыне́ньні
good neighborhood — добрасусе́дзкія дачыне́ньні
2.
adj.
сусе́дзкі; мясцо́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
resort
[rɪˈzɔrt]1.
v.i.
1) быва́ць, наве́дваць, хадзі́ць, е́зьдзіць
Many people resort to the beaches in hot weather — Шмат людзе́й е́зьдзіць на пля́жы ў гара́чае надво́р’е
2) зьвярта́цца, ужыва́ць
to resort to violence — ужы́ць гва́лт
2.
n.
1) наве́дваньне n.
A park is a place of popular resort in good weather — У паго́ду парк — папуля́рнае ме́сца для наве́дваньня
2) ме́сца адпачы́нку
summer resort — ле́тні куро́рт
3) ужыва́ньне
the resort to force — ужыцьцё сі́лы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
лі́дэр
(англ. leader)
1) кіраўнік партыі, грамадска-палітычнай арганізацыі, якога-н. калектыву (напр. прафсаюзны л.);
2) каманда або спартсмен, якія займаюць першае месца ў спаборніцтве (проціл.аўтсайдэр 1);
3) вядучы карабель у караване суднаў.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
клаа́ка
(лац. cloaca)
1) падземны канал для сцёку нечыстот;
2) вывадная адтуліна, агульная для кішэчніка і мочапалавых органаў у земнаводных, паўзуноў, птушак, некаторых рыб і аднапраходных млекакормячых;
3) перан. што-н. брыдкае, агіднае (напр. засмечанае месца, амаральнае асяроддзе і інш.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)