Ёкаць ’ёкаць’ (БРС, ТСБМ), ’ікаць’ (Нас., Шат., Касп., Бяльк., Яруш., Гарэц.), рус. ёкать (у розных значэннях). Гукапераймальнае (рус. ёк‑ёк). Відавочна, не звязана з ікаць (гл.). Апошняе, магчыма, кантамінавалася з ёкаць (параўн. асноўнае значэнне бел. ёкаць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ву́сцейка бат. (у расліны) (БРС). Калька з рус. у́стьице.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вучэ́бны (КТС). Запазычана з рус. учебный (Крукоўскі, Уплыў, 59).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́баршчык. Частковая калька з рус. избиратель (Kpyкоўскі, Уплыў, 118).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Відавочац ’сведка, відавочнік’ (КТС). Калька з рус. очевидец ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Віноўнасць ’вінаватасць’ (КТС). Відаць, запазычана з рус. виновность ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ліста́ць ’гартаць’ (Гарэц., Шат., ТСБМ). З рус. листать ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Майстэрак ’кельня’ (гродз., Сцяшк. Сл.). З рус. мастерок ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Малаці́ўка ’малатарня’ (Жд. 1). Беларусізаваны варыянт рус. молотилка ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Малашэбніца ’чараўніца’ (маз., Нар. Гом.). З рус. волшебница ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)