чос, -у, м.

У выразе: даць (задаць) чосу (разм.) — прабраць каго-н. за што-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

экрані́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., каго-што (спец.).

Зрабіць (рабіць) экраніраванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эмансіпі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., каго-што (кніжн.).

Правесці (праводзіць) эмансіпацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

sympathize, BrE -ise [ˈsɪmpəθaɪz] v. (with)

1. спачува́ць (каму-н.), шкадава́ць (каго-н.);

I sympathize with your feelings. Я падзяляю вашы пачуцці.

2. сімпатызава́ць, до́бра ста́віцца (да каго-н.);

sympathize with smb.’s ambition адабра́ць чые́-н. імкне́нні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trick2 [trɪk] v. падма́нваць; жартава́ць;

trick smb. into smth./doing smth. падма́нам спакуша́ць каго́-н. зрабі́ць што-н.;

trick smb. out of smth. выма́ньваць што-н. у каго́-н.

trick out [ˌtrɪkˈaʊt] phr. v. lit. упрыго́жваць, прыбіра́ць, убіра́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

наткну́цца

1. (наскочыць) stßen* vi (s) (на каго-н., што-н. auf A, an A); sich ufspießen (на цвік);

2. (нечакана сустрэць) plötzlich fnden*, nerwartet beggnen (на каго-н. D); zusmmentreffen* vi (s) (на каго-н. mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паста́віццаI sich verhlten* (да каго-н., да чаго-н. zu D, ggen A), ine instellung hben;

паста́віцца прыя́зна да каго-н. sich frundschaflich zu j-m verhlten*;

паста́віцца падазро́на да каго-н. msstrauisch ggen j-n sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прывяза́цца

1. sich fstbinden*, sich nbinden* (да чаго-н. an A);

2. (пра пачуццё) lieb gewnnen*; ine Zneigung fssen (да каго-н. zu D);

3. (прычапіцца да каго-н.) bemäkeln vt; nörgeln vi (да каго-н. an D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кабала́1

(тур. kabala, ад ар. qabālä)

1) даўгавое абавязацельства ў Вялікім княстве Літоўскім (14—17 ст.);

2) поўная залежнасць ад каго-н., заняволенне (напр. памешчыцкая к).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

марынава́ць

(фр. mariner)

1) кансерваваць, прыгатоўваць грыбы, агародніну, рыбу ў марынадзе;

2) перан. свядома затрымліваць вырашэнне якой-н. справы або каго-н. у якім-н. стане, званні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)