наткну́цца

1. (наскочыць) stóßen* vi (s) (на каго-н., што-н. auf A, an A); sich áufspießen (на цвік);

2. (нечакана сустрэць) plötzlich fínden*, únerwartet begégnen (на каго-н. D); zusámmentreffen* vi (s) (на каго-н. mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паста́віцца​I sich verhálten* (да каго-н., да чаго-н. zu D, gégen A), éine Éinstellung háben;

паста́віцца прыя́зна да каго-н. sich fréundschaflich zu j-m verhálten*;

паста́віцца падазро́на да каго-н. mísstrauisch gégen j-n sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прывяза́цца

1. sich féstbinden*, sich ánbinden* (да чаго-н. an A);

2. (пра пачуццё) lieb gewínnen*; éine Zúneigung fássen (да каго-н. zu D);

3. (прычапіцца да каго-н.) bemäkeln vt; nörgeln vi (да каго-н. an D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кабала́​1

(тур. kabala, ад ар. qabālä)

1) даўгавое абавязацельства ў Вялікім княстве Літоўскім (14—17 ст.);

2) поўная залежнасць ад каго-н., заняволенне (напр. памешчыцкая к).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

марынава́ць

(фр. mariner)

1) кансерваваць, прыгатоўваць грыбы, агародніну, рыбу ў марынадзе;

2) перан. свядома затрымліваць вырашэнне якой-н. справы або каго-н. у якім-н. стане, званні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

правака́цыя

(лац. provocatio = выклік)

1) здрадніцкае падбухторванне каго-н. да дзеянняў, якія могуць прывесці да цяжкіх вынікаў (напр. ваенная п.);

2) штучнае выкліканне якіх-н. праяў хваробы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

супер-

(лац. super = зверху, над)

першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на размяшчэнне зверху над чым-н., высокую ступень якасці чаго-н. або старшынство каго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

трэнірава́ць

(ад англ. train = выхоўваць, навучаць)

1) праводзіць сістэматычныя практыкаванні, каб навучыць каго-н. чаму-н. (напр. т. футбалістаў);

2) практыкуючы, развіваць што-н. (напр. т. памяць).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шкадава́ць

(ст.-польск. szkodować, ад szkoda < ст.-в.-ням. scado)

1) адчуваць жаль, спагаду да каго-н.;

2) берагчы, ашчаджаць;

3) смуткаваць, бедаваць з прычыны чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

głosować

незак.

1. галасаваць;

głosować na kogo — галасаваць за каго;

2. za kim/czym выказвацца за каго/што;

głosować przeciwko komu/czemu — выказвацца супраць каго/чаго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)