gelngen* vi (s) ла́дзіцца, атры́млівацца, ісці́ на лад;

die Sche will nicht ~ спра́ва не ідзе́ на лад;

es wird mir ~ гэ́та мне ўда́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kram m -(e)s

1) дро́бны тава́р

2) хло́мазд

3) разм. спра́вы, абста́віны;

das passt ihm nicht in sinen ~ гэ́та яму́ не спадаба́ецца [не да спадо́бы, не падыхо́дзіць]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kmmer m -s го́ра, сму́так, журба́;

aus ~ з го́ра;

j-m ~ beriten [mchen, verrsachen] засмуча́ць каго́-н.;

das macht mir wnig ~ гэ́та мяне́ ма́ла турбу́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mssverständnis n -ses, -se непаразуме́нне, памы́лка;

das berht auf inem ~ гэ́та зда́рылася на падста́ве непаразуме́ння;

da liegt ein ~ vor тут (ма́ецца) (не́йкае) непаразуме́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

obskr a

1) цёмны, цьмя́ны

2) падазро́ны;

die Sche kommt mir twas ~ vor гэ́та мне здае́цца падазро́ным;

ein ~es Blatt разм. бульва́рны лісто́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Smmer m -s, - ле́та;

im ~, des ~s ле́там, уле́тку;

den ~ über на праця́гу ле́та, ле́там;

das ist wie ~ und Wnter гэ́та проціле́глыя рэ́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verrgen vt (j-m) паста́віць у віну́ (каму-н.), абвінава́ціць (каго-н.);

das kann mir nemand ~ за гэ́та мяне́ ніхто́ не мо́жа папракну́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Лясні́к, лясьні́к, лесні́к, лісні́к, лыснэ́к ’даглядчык, вартаўнік лесу, палясоўшчык’ (ТСБМ, Бяльк., Шат., Касп., Яруш., Сл. ПЗБ). Пашырана гэта лексема ў зах.- і ўсх.-слав. мовах; славен. lẹsńik мае блізкія значэнні: ’лясная яблыня, лясоўка’, lesníka ’тс’, макед. лесник ’ляшчына’, ’арэшнік’. Прасл. lěsьn‑ikъ (Слаўскі, 4, 178–179).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вэ́ксаль ’вэксаль’ (Шат., БРС). Рус. ве́ксель, укр. ве́ксель. Першакрыніцай запазычання з’яўляецца ням. Wechselрус. мове гэта слова сустракаецца ў Пятроўскую эпоху ўпершыню ў 1700 г.). Можна меркаваць, што для бел. і ўкр. моў крыніцай было рус. ве́ксель, хоць не выключаецца і непасрэднае запазычанне з ням.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вілава́ты ’вілападобны, раздвоены’ (БРС, КТС, Федар., 6); ’завілісты, пакручасты’ (Гарэц.). Укр. вілова́тий ’вілаваты’, рус. паўн., смал. вилова́тый ’раздвоены, вілападобны’, ст.-рус. виловатый ’завілісты’ (1556 г.). Прыметнік, утвораны пры дапамозе суф. ‑ov‑atъ. Да ві́лы (гл.). У заходніх і паўднёвых слав. мовах гэта лексема мае суф. ‑ov‑it‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)