засвяці́ цца II фота зал. стан é hentlich) belí chtet wé rden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ладава́ цца разм. зал. стан камерц. грузіцца ) gelá den wé rden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прака́ тка , -і, Д М ж.
Гарачая апрацоўка металу шляхам абціскання паміж вярчальнымі валамі ў асобных станах для надання яму патрэбнай формы, профілю.
П. труб.
|| прым. прака́ тны , -ая, -ае.
П. стан .
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ляно́ та , -ы, Д М о́ це, ж.
1. Адсутнасць жадання працаваць, рабіць што-н. ; стан вяласці, санлівасці.
Навалілася л.
2. у знач. вык. , каму з інф. Не хочацца, няма ахвоты.
Л. думаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адурэ́ ць , -э́ ю, -э́ еш, -э́ е; зак.
1. Страціць здольнасць усведамляць што-н.
А. ад ператамлення.
2. Прыйсці ў адурэлы стан ад розных пахаў.
Адурэла галава ад чаромхі.
|| незак. дурэ́ ць , -э́ ю, -э́ еш, -э́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
jag 1 [dʒæg] n. infml стан узбу́ джанасці або́ ап’яне́ ння
♦
have a jag on пад ча́ ркай (у стане ап’янення )
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Belá gerungszustand m вайск. стан абло́ гі;
über etw. A е́ сці дзе-н. стан абло́ гі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
АЎТАТРЭ́ НІНГ (ад аўта... + англ. training трэніроўка),
псіхатэрапеўтычны метад уздзеяння чалавека на свой фіз. і псіхічны стан пры дапамозе самаўнушэння (гл. таксама Аўтагенная трэніроўка ).
т. 2, с. 121
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БЕССВЯДО́ МАСЦЬ ,
стан асобы, пры якім з-за хранічнай душэўнай хваробы ці часовага расстройства душэўнай дзейнасці яна не здольная ўсведамляць свае ўчынкі і кіраваць імі; акалічнасць, якая выключае злачыннасць дзеяння і крымін. адказнасць за яго. Для вырашэння пытання пра бессвядомасць назначаецца судова-псіхіятрычная экспертыза, на падставе вывадаў якой следчыя органы або суд канстатуюць псіхічны стан асобы пры ўчыненні пэўнага грамадска небяспечнага дзеяння. Да асобы, якая пры гэтых абставінах знаходзілася ў стане бессвядомасці, суд можа ўжыць прымусовыя меры мед. характару.
т. 3, с. 128
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сон , сну, мн. ы́ , сно́ ў, м.
1. Фізіялагічны стан спакою арганізма, пры якім поўнасцю або часткова спыняецца работа свядомасці і аслабляюцца фізіялагічныя працэсы.
Трывожны с.
Багатырскі с. (моцны).
2. Тое, што сніцца таму, хто спіць.
Убачыць с.
◊
Заснуць вечным сном — памерці (высок. ).
Са сну — толькі што прачнуўшыся.
Сон у руку (жарт. ) — пра сон, які спраўдзіўся.
Як у сне — пра стан чалавека, які паглыблены ў свае думкі і нічога вакол сябе не заўважае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)