тапёрка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Уст. Жан. да тапёр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

транжы́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Разм. Жан. да транжыр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фе́рмерка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Разм. Жан. да фермер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шынка́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Уст. Жан. да шынкар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шыфанье́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Тое, што і шыфаньер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экспеды́тарка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Разм. Жан. да экспедытар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эксплуата́тарка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Разм. Жан. да эксплуататар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

юбіля́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Разм. Жан. да юбіляр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

юнко́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; ж.

Разм. Жан. да юнкор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Тарабу́н: рак‑тарабун ’?’ (БНТ, Жыв.). Відавочна, звязана з імітатывам *тараб!, што перадае цяжкі рух або гук (гл. тарабкаць, тарабаніць 2), ад якога пры дапамозе суф. ‑ун утвораны назоўнік.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)