фуго́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па фугоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фурмаўшчы́к, ‑а, м.

Спец. Рабочы пры фурме.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хлебарэ́з, ‑а, м.

Рабочы, заняты рэзкай хлеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цюко́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца цюкоўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шабро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца шаброўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шліфава́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па шліфаванню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шоўкамата́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца шоўкаматаннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапі́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які абслугоўвае электрапілу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кава́ль, -я́, мн. -і́, -ёў, м.

1. Рабочы, майстар, які займаецца коўкай металу.

2. перан. Той, хто настойлівай працай дамагаецца чаго-н., стварае што-н.

К. свайго шчасця.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

батра́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Наёмны сельскагаспадарчы рабочы; парабак.

Ісці ў батракі.

|| ж. батра́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

|| прым. батра́цкі, -ая, -ае.

Батрацкая доля.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)