фарсу́ншчык, ‑а, м.

Рабочы, які абслугоўвае фарсунку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фуго́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па фугоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фурмаўшчы́к, ‑а, м.

Спец. Рабочы пры фурме.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хлебарэ́з, ‑а, м.

Рабочы, заняты рэзкай хлеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цюко́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца цюкоўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шабро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца шаброўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шліфава́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па шліфаванню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шоўкамата́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца шоўкаматаннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрапі́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які абслугоўвае электрапілу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рабфа́к, -а, мн. -і, -аў, м.

Скарачэнне: рабочы факультэт — для падрыхтоўкі рабочай і сялянскай моладзі да навучання ў вышэйшай школе (у 1919—1940 гг.).

|| прым. рабфа́каўскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)