Verbum

анлайнавы слоўнік

Вурзґаўка ’дзіцячая цацка, буркаўка’ (в.-дзвін., Шатал.), ву́рзгалка ’тс’ (КСП). Ад ву́рзґаць ’утвараць гук, падобны на гудзенне’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ДЫАКСА́Н, дыэтылендыаксід цыклічны просты эфір, O(CH₂)₄O. Бясколерная вадкасць з эфірным пахам, t_пл 11,3 °C, t_кіп 101,32 °C, шчыльн. 1033, 61 кг/м³ (30 °C). Змешваецца з вадой, спіртам, эфірам. Хім. ўласцівасцямі падобны да аліфатычных простых эфіраў. Выкарыстоўваюць як растваральнік ацэтылцэлюлозы, мінер. масел, алеяў, фарбаў, воскаў і інш. Таксічны, ГДК 10 мг/м³.

т. 6, с. 270

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПІКНО́МЕТР (ад грэч. pyknos шчыльны + ...метр),

прылада для вызначэння шчыльнасці рэчыва (часам т-ры) у газападобным, вадкім ці цвёрдым стане. Складаецца са шкляной пасудзіны (колба- або шарападобнай) з капілярнай трубкай, часам і з тэрмометрам. Прынцып дзеяння заснаваны на ўзважванні яго з даследаваным рэчывам, аб’ём якога вызначаецца па шкале або па метках.

т. 12, с. 354

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ínkongruent a

1) матэм. не падо́бны, няро́ўны

2) грам. недапасава́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

sáhnig a

1) падо́бны да вяршко́ў

2) тлу́сты (пра малако)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

крэціно́ід

(ад крэцін + -оід)

псіхічна нармальны чалавек, з выгляду падобны на крэціна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

до́мра

(цюрк. domra)

шчыпковы музычны інструмент з чатырма струнамі, падобны на мандаліну.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рэна́та

(лац. renatus = адроджаны)

тэкставы шрыфт, падобны па малюнку на літаратурную гарнітуру.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шыншы́ла

(ісп. chinchilla)

паўднёваамерыканскі грызун, падобны на вавёрку, які мае каштоўнае футра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Лубе́ць ’цвярдзець’ (Юрч. Вытв.). Відавочна, ад прыметніка *lubъ‑jь, як лубяне́ць — ад лубяны́ ’цвёрды, нягнуткі, падобны да лубу’ (ТСБМ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)