талышы́, ‑оў; адз. талыш, ‑а, м.; талышка, ‑і, ДМ ‑шцы; мн. талышкі, ‑шак; ж.

Народнасць, якая жыве ў паўднёва-ўсходняй частцы Азербайджанскай ССР і Паўночным Іране.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шо́рцы, ‑аў; адз. шорац, ‑рца, м.; шорка, ‑і, ДМ ‑рцы; мн. шоркі, ‑рак; ж.

Народнасць, якая жыве ў Кемераўскай вобласці РСФСР і ў Хакаскай аўтаномнай вобласці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эве́ны, ‑аў; адз. эвен, ‑а, м.; эвенка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. эвенкі, ‑нак; ж.

Народнасць, якая жыве на ўзбярэжжы Ахоцкага мора і ў паўночных раёнах Якуціі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

како́тка

(фр. cocotte)

жанчына лёгкіх паводзін, якая жыве на ўтрыманні палюбоўнікаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мізуме́напс

(н.-лац. misumenops)

павук сям. бакаходаў, які жыве на кветках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гнафо́за

(н.-лац. gnaphosa)

павук сям. гнафазідаў, які жыве пад камянямі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пізау́ра

(н.-лац. pisaura)

павук сям. пізауравых; жыве на ўзлесках, палянках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сутэнёр

(фр. souteneur)

маральна паўшы чалавек, які жыве на сродкі прастытуткі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

hóchleben vi:

j-n ~ lássen* гавары́ць [падыма́ць] тост у го́нар (каго-н.);

es lébe hoch…! няха́й жыве́…!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

komornica

ж.

1. уст. беззямельная сялянка, якая жыве ў чужой хаце;

2. кватарантка, якая наймае чужы кут

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)