рэафі́л
‘арганізм, які жыве ў бягучых водах’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэафі́л |
рэафі́лы |
| Р. |
рэафі́ла |
рэафі́лаў |
| Д. |
рэафі́лу |
рэафі́лам |
| В. |
рэафі́ла |
рэафі́лаў |
| Т. |
рэафі́лам |
рэафі́ламі |
| М. |
рэафі́ле |
рэафі́лах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэафі́л
‘арганізм, які жыве ў бягучых водах’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэафі́л |
рэафі́лы |
| Р. |
рэафі́ла |
рэафі́лаў |
| Д. |
рэафі́лу |
рэафі́лам |
| В. |
рэафі́л |
рэафі́лы |
| Т. |
рэафі́лам |
рэафі́ламі |
| М. |
рэафі́ле |
рэафі́лах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дактылазо́ід
‘відазмененая жывёла, якая жыве ў калоніях паліпаў’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дактылазо́ід |
дактылазо́іды |
| Р. |
дактылазо́іда |
дактылазо́ідаў |
| Д. |
дактылазо́іду |
дактылазо́ідам |
| В. |
дактылазо́іда |
дактылазо́ідаў |
| Т. |
дактылазо́ідам |
дактылазо́ідамі |
| М. |
дактылазо́ідзе |
дактылазо́ідах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
грапталі́т
‘вымерлая жывёла, якая жыве ў калоніі з іншымі асобінамі’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грапталі́т |
грапталі́ты |
| Р. |
грапталі́та |
грапталі́таў |
| Д. |
грапталі́ту |
грапталі́там |
| В. |
грапталі́та |
грапталі́таў |
| Т. |
грапталі́там |
грапталі́тамі |
| М. |
грапталі́це |
грапталі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
алігасапро́б
‘водны арганізм, які жыве пераважна ў чыстых водах: водарасць, кветкавая расліна інш.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алігасапро́б |
алігасапро́бы |
| Р. |
алігасапро́ба |
алігасапро́баў |
| Д. |
алігасапро́бу |
алігасапро́бам |
| В. |
алігасапро́б |
алігасапро́бы |
| Т. |
алігасапро́бам |
алігасапро́бамі |
| М. |
алігасапро́бе |
алігасапро́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
алігасапро́б
‘водны арганізм, які жыве пераважна ў чыстых водах: малюск, лічынка, рыба і інш.’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алігасапро́б |
алігасапро́бы |
| Р. |
алігасапро́ба |
алігасапро́баў |
| Д. |
алігасапро́бу |
алігасапро́бам |
| В. |
алігасапро́ба |
алігасапро́баў |
| Т. |
алігасапро́бам |
алігасапро́бамі |
| М. |
алігасапро́бе |
алігасапро́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ранцье́, нескл., м.
Чалавек, які жыве на рэнту.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
алігасапро́б
‘водны арганізм, які жыве пераважна ў чыстых водах: водарасць, кветкавая расліна, малюск, лічынка, рыба і інш.’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алігасапро́б |
алігасапро́бы |
| Р. |
алігасапро́ба |
алігасапро́баў |
| Д. |
алігасапро́бу |
алігасапро́бам |
| В. |
алігасапро́ба |
алігасапро́баў |
| Т. |
алігасапро́бам |
алігасапро́бамі |
| М. |
алігасапро́бе |
алігасапро́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
галафо́б
‘водны арганізм, які жыве ў прэсных або слабасалёных водах: водарасць, прасцейшае, губка, кішэчнаполасцевае і інш.’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
галафо́б |
галафо́бы |
| Р. |
галафо́ба |
галафо́баў |
| Д. |
галафо́бу |
галафо́бам |
| В. |
галафо́ба |
галафо́баў |
| Т. |
галафо́бам |
галафо́бамі |
| М. |
галафо́бе |
галафо́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
галафо́б
‘водны арганізм, які жыве ў прэсных або слабасалёных водах: водарасць, прасцейшае, губка, кішэчнаполасцевае і інш.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
галафо́б |
галафо́бы |
| Р. |
галафо́ба |
галафо́баў |
| Д. |
галафо́бу |
галафо́бам |
| В. |
галафо́б |
галафо́бы |
| Т. |
галафо́бам |
галафо́бамі |
| М. |
галафо́бе |
галафо́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)