падпусці́ць, -ушчу́, -у́сціш, -у́сціць; -у́шчаны; зак.

1. каго (што). Даць наблізіцца, падысці.

П. звера на адлегласць стрэлу.

2. што. Сказаць, скарыстаўшы зручны момант (разм.).

П. жарт. П. шпільку (перан.).

|| незак. падпуска́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

санкцыянава́ць, -ну́ю, -ну́еш, -ну́е; -ну́й; -ава́ны; зак. і незак. і санкцыяні́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што (кніжн.).

Даць (даваць) санкцыю (у 1 знач.) на што-н.

С. чыё-н. рашэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Лады́ч у выразе: даць ладыча ’адлупцаваць’ (в.-дзв., Сл. паўн.-зах.). Да ладка 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

rebuff

[rɪˈbʌf]

1.

n.

адпо́р -у m., рэ́зкая адмо́ва

2.

v.t.

даць адпо́р, рэ́зка адмо́віць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

збо́чыць (даць дарогу) zur Séite tréten*, áusweichen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зда́ча, ‑ы, ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. здаваць — здаць (у 1–6 знач.). Здача збожжа дзяржаве. Здача экзаменаў.

2. Лішак грошай, які вяртаецца пры разліку. Даць здачу. // перан. Адказ на ўдар або знявагу. [Добка], калі яго нават аблаюць і пакрыўдзяць, не мог даць здачы. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прырасці́ць, ‑рашчу, ‑росціш, ‑росціць; зак., што.

1. Даць магчымасць прырасці, прыжыцца. Прырасціць галінку.

2. Спец. Далучыць нарошчваючы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскансервава́ць, ‑вую, ‑вуеш, ‑вуе; зак., што.

Зняць з кансервацыі, даць работу прадпрыемству, установе і пад. Раскансерваваць завод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нырну́ть сов.

1. (в воду) нырну́ць, даць нырца́;

2. в др. знач. нырну́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обе́т м. абяца́нне, -ння ср., заро́к, -ку м.;

дать обе́т даць абяца́нне (заро́к).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)