норд-о́ст

(гал. noordost)

1) паўночны ўсход, паўночнаўсходні напрамак;

2) паўночна-ўсходні вецер.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

quiet down

прыціха́ць; суніма́цца

The wind quieted down — Ве́цер суня́ўся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

southeastern

[,saʊӨˈi:stərn]

adj.

паўдзённа-ўсхо́дні

a southeastern wind — паўдзённа-ўсхо́дні ве́цер

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дыхну́ць

1. tmen vi, huchen vi;

2. (вецер) blsen* vi, when vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цішэ́ць still [ruhig] wrden, sich berhigen; nchlassen* vi, sich lgen (пра вецер, боль)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паўно́чна-захо́дні nrdwestlich; Nrdwest-;

паўно́чна-захо́дні ве́цер Nrdwestwind m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Бура́н ’моцны вецер; надвор’е, калі дзьме вецер і ідзе снег’ (БРС, Інстр. I). Рус. бура́н, укр. бура́н. Запазычанне з цюрк. моў (тур., тат. buran ’мяцеліца, пурга’). Праабражэнскі, 1, 53; Фасмер, 1, 243–244; Дзмітрыеў, Тюрк. эл., 22; Шанскі, 1, Б, 229; Рудніцкі, 258; Локач, 29. Паводле Шанскага, там жа, бел., укр. бура́н запазычаны непасрэдна з рус. мовы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

scud [skʌd] v. lit. не́сціся, імклі́ва ру́хацца; бе́гчы, ляце́ць;

A ship is scudding before the breeze. Вецер гоніць карабель.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Распаро́шыць ’пусціць на вецер; растраціць’ (Варл.), параўн. ст.-бел. роспоро́шꙋет (1616 г., Карскі, 1, 441). Да порах1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

трохба́льны в разн. знач. трёхба́лльный;

т. ве́цер — трёхба́лльный ве́тер;

~ная сістэ́ма ацэ́нак — трёхба́лльная систе́ма оце́нок

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)