-тэрмы

(гр. therme = цяпло, гарачыня)

другая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з паняццямі «цяпло», «гарачыня».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ура-

(гр. uron = мача)

першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на адносіны да мачы, мачавіны, мочапалавых органаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

-фагія

(гр. phagos = які пажырае)

другая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з працэсамі пажырання, паглынання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фотака́мера

(ад фота- + камера)

1) частка фотаапарата, якая з’яўляецца святлонепранікальнай каробкай з аб’ектывам;

2) тое, што і фотаапарат.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

-хорд

(гр. chorde = струна)

другая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з паняццямі «струна», «дрот», «гучанне».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хрома-, храма-

(гр. chroma = колер, фарба)

першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «звязаны з афарбоўкай, з колерам».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шэ́нкель

(ням. Schenkel)

унутраная, звернутая да каня, частка нагі конніка ад калена да шчыкалаткі, якая дапамагае кіраваць канём.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

contingent

[kənˈtɪndʒənt]

1.

adj.

непрадба́чаны

contingent expenses — непрадба́чаныя, магчы́мыя выда́ткі

contingent meeting — непрадба́чанае пасе́джаньне

2.

n.

1) кантынге́нт -у m. (во́йска, рабо́чае сі́лы)

2) пададдзе́л -у m.

3) ча́стка спа́дчыны

4) нечака́насьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fixture

[ˈfɪkstʃər]

n.

1) прыла́да, наглу́ха прыро́бленая рэч, прыстасава́ньне, ста́лая ча́стка чаго́-н.

bathroom fixtures — прыла́ды ва́ннага пако́ю

lighting fixtures — асьвятля́льныя прыла́ды

2) асо́ба або́ рэч, яка́я застае́цца до́ўгі час на адны́м ме́сцы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ве́рацень

1. Старая народная мера зямлі, адлегласці (Шчуч.).

2. Частка ўзаранага поля; шырокая паласа (Палес. Лемц. Айк.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)