акцэнто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. акцэнтаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

амаладжэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. амаладзіць, амаладзіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апладзі́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. апладзіраваць; плясканне ў далоні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апрабо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. апрабоўваць — апрабаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камплекто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. камплектаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кансаліда́цыя, ‑і, ж.

Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. кансалідаваць і кансалідавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кансервава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. кансерваваць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

касава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. касаваць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кашэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. касіць ​1 (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ка́янне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. каяцца; раскаянне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)