першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае адносіны да экалогіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эксо́д
(гр. eksodos = выхад)
заключная часткатрагедыі ў антычным тэатры, урачысты адыход акцёраў са сцэны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
экта-
(гр. ektos = звонку, знадворку)
першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцце «знешні, знадворны».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
-эмія, -емія
(гр. haima = кроў)
другая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае паняццю «захворванне крыві».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
энтэра-
(гр. enteron = кішка)
першая састаўная частка складаных слоў, якая ўказвае на сувязь з кішэчнікам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
-энхіма
(гр. enchyma = літар. налітая, сакаўная)
другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае жывую тканку.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эўры-
(ад гр. eurys = шырокі)
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «шырокі», «вялізны», «разнастайны».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
gros
Iм.
грос (12 тузінаў, або 144 штукі)
IIн.нескл.
[gro] большая частка, большасць;
poświęcić gros czasu czemu — прысвяціць большую частку часу чаму
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АПШЭРО́НСКІ ПАЎВО́СТРАЎ,
на зах. беразе Каспійскага м., у Азербайджане. Даўж. да 60 км, шыр. да 30 км. Усх. канцавая частка п-ва — Шахава каса. Хвалістая раўніна (выш. да 165 м) з гразевымі сопкамі і бяссцёкавымі катлавінамі, запоўненымі саланчакамі і салёнымі азёрамі, месцамі ўчасткі рухомых пяскоў. Радовішчы нафты і газу (гл.Бакінскі нафтагазаносны раён). Мінер. крыніцы. Пустынны клімат змякчаецца ўплывам мора. Расліннасць паўпустынная. Вінаграднікі і бахчавыя культуры на паліўных землях. Кліматычныя і бальнеалагічныя курорты. На паўд. ўзбярэжжы паўвострава г. Баку.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АРАГАНІ́Т [ад назвы гіст.вобл. Арагон у Іспаніі), мінерал класа карбанатаў, Ca[CO3]. Крышталізуецца ў рамбічнай сінганіі. Крышталі ігольчастыя, агрэгаты валакністыя, слупкаватыя, каралападобныя («жалезныя кветкі») і інш. Бясколерны, белы, шэры, сіні, фіялетавы да чорнага. Празрысты да паўпразрыстага. Бляск шкляны. Цв. 3,5—4. Шчыльн. каля 3,0 г/см³. Разнавіднасць: канхіт — частка перламутравага слоя ракавін малюскаў і жэмчугу. Паходжанне гідратэрмальнае і гіпергеннае. Адкладваецца гарачымі крыніцамі і гейзерамі, у міндалінах базальтаў і інш. Афарбаваныя, прасвечвальныя разнавіднасці арганіту (мармуровы онікс) — вырабныя камяні.
