адстаўні́к, ‑а,
Той, хто знаходзіцца ў адстаўцы (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адстаўні́к, ‑а,
Той, хто знаходзіцца ў адстаўцы (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камбіна́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да камбіната, належыць яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лю́бячы,
1. ‑ая, ‑ае.
2. ‑ая, ‑ае;
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
беспара́дны, ‑ая, ‑ае.
Які мае патрэбу ў падтрымцы, дапамозе; слабы, бездапаможны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дублі́руючы,
1. ‑ая, ‑ае.
2. ‑ая, ‑ае;
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазасу́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Засудзіць усіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазбы́ць, ‑збуду, ‑збудзеш, ‑збудзе;
Збавіцца, вызваліцца ад каго‑, чаго‑н.; зжыць што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пале́пшыцца, ‑шыцца;
Стаць лепшым па якасці, уласцівасцях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паабва́львацца, ‑аецца;
Абваліцца — пра ўсё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паасыпа́цца, ‑аецца;
Асыпацца — пра ўсё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)