Éinberufung f -, -en

1) скліка́нне

2) вайск. прызыў, набо́р (на службу);

~ von Banknóten фін. зня́цце банкно́таў (з абарачэння)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Пая́ць ’злучаць металічныя часткі пры дапамозе расплаўленага металу’ (ТСБМ). Укр. пая́ти, рус. пая́ть ’тс’, ст.-рус. паяти ’каваць’. Узыходзіць да прасл. sъ‑pojiti, параўн. польск. spoić, чэш. pojiti, spojiti ’злучаць’, славен. spojíti, серб.-харв. спо̀јити, ц.-слав. съпоити ’злучаць, звязваць, спаяць’ (Фасмер, 3, 224). Далей збліжаюць з паі́ць, піць (Махэк₂, 427; Кіпарскі, ВЯ, 1956, 5, 135), пацвярджаючы наступнымі паралелямі: фін. juottaa, эст. joota абазначаюць ’паіць’ і ’паяць’ — метафарычна гэта выражалася такім чынам: абодва кавалкі нібыта «напойваліся» кроплямі растопленага металу.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

уліко́вы

1. Beréchnungs-, statístisch; Kontróll-;

2. фін. Diskónt(o)-;

уліко́вы банк Diskóntbank f -, -en;

уліко́вы працэ́нт Diskóntsatz m -es, -sätze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пратэрмінава́ць éinen Termín versäumen [überschréiten*];

пратэрмінава́ць вэ́ксаль фін. éinen Wéchsel verfállen lássen*;

пратэрмінава́ць плацяжы́ mit der Záhlung in Verzúg geráten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

блакірава́ць

1. вайск. die Blockáde verhängen (што-н. über A);

2. чыг. blockíeren vt, spérren vt;

3. фін. spérren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

валю́тны фін. Währungs-; Valúta- [vɑ-];

валю́тны курс Währungskurs m -es, -e, Valútakurs m;

Міжнаро́дны валю́тны фонд Internationáler Währungsfonds [-fõ:] m - [-fõ:s] (скар. IWF)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аві́за​1

(іт. avviso)

1) паведамленне (пісьмо) атрымальніку аб адгрузцы яму прадукцыі, пераводзе грашовых сродкаў ці аб зменах ва ўзаемных разліках паміж контрагентамі, 2) фін. афіцыйнае паведамленне банка кліенту або іншаму банку аб выкананні разліковых аперацый.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Ту́ндра ‘паўднёвая зона Арктыкі з бязлессем, вечнай мерзлатой’ (ТСБМ, Некр. і Байк.). Праз рус. ту́ндра з фін. tunturi ‘высокая бязлесная гара’ ці з саам. кольск. tundar, tuoddar ‘гара’, саам., нарв. duoddâr ‘шырокая лысая гара’ (Каліма, Ostseefm., 227–228). Пасля засялення рускімі Сібіры слова пачало ўжывацца і ў адносінах да раўнінных земляў, параўн. зах.-тунг. dundra ‘зямля’, эвен. dunre̥ ‘тайга’, дундрэ ‘зямля, грунт, магіла’ альбо манс. tunrä, якуц. tūndara ‘бязлесная прастора’ (Фасмер, 4, 120–121; Голуб-Ліер, 493; Арол, 4, 117; Анікін, 576).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

фо́нды мн.

1. (рэсурсы, запасы) (éiserner) Bestánd m -(e)s, Bestände, Grúndbestand m;

бібліятэ́чныя фо́нды Bücherbestand m;

эк., фін. лікві́дныя фо́нды Liquiditätsfonds m;

перахо́дныя фо́нды Rücklagefonds m;

ры́нкавыя фо́нды Wárenangebot n -(e)s, -e;

прыця́гваць фо́нды Fonds [fõ:s] ánziehen*;

2. фін. (каштоўныя паперы) Effékten pl, Wértpapiere pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ábruf m -(e)s, -e

1) адкліка́нне

2) пераклі́чка

3) (за)патрабава́нне

4) фін. выключэ́нне з абарачэ́ння (грашовых знакаў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)